' ஏற்றுக்கொள்ளுதல் '

' ஏற்றுக்கொள்ளுதல் '

" நீங்கள் வாழ்வதை விரும்புகிறீர்கள்.

ஆனால்,

வாழ்க்கையில்

உயிரற்ற பொருட்களை தான்

அதிகம் விரும்புகிறீர்கள்.

அதனோடு தான் வாழ்வதற்கு ஆசை படுகிறீர்கள்.

அதனால்தான்,

பொருட்களை, 

பணத்தை

மேலும் மேலும் சேகரித்து கொண்டே போகிறீர்கள்.

 உயிரற்ற பொருட்களோடு வாழ்வது உங்களுக்கு மிகவும் எளிதானது.

உயிருள்ள மனிதர்களோடு வாழ்வது மிகவும் சிரமமாக உள்ளது.

ஒரு உயிரோடு நீங்கள் 

வாழவேண்டும் என்று

நினைத்தால்,

முதலில் நீங்கள் செய்வது,

அந்த உயிரை

 ஒரு பொருட்டாக நினைக்காமல்,

ஒரு பொருளாக மாற்றி விடுவதுதான்.

அதற்கு நல்ல உதாரணம்,

உங்களது மனைவி.

உங்களுடன் வாழ்வதற்கு அவர்கள் ஒரு இயந்திரமாக மாறிவிட வேண்டும்.

பகலில் மட்டுமல்ல,

இரவிலும் அவர்களை 

ஒரு பொருளாகக் தான் பார்க்கிறீர்கள்.

உங்களது குழந்தையையும்

இயந்திரமாக தான் 

மாறி விடுகிறது.

அவர்கள் மனிதர்கள் அல்ல.

நேரப்படி இயங்கும் 

ஒரு இயந்திரம்.

' வாழ்க்கையின் வடிவமைப்பு அப்படி !

வேறு என்னதான் செய்வது ?'

என்று உங்களது மனம்

 ஒரு சமாதானத்தை உங்களிடம் சொல்லி விடுகிறது.

நீங்களும் அதனுடன் சமாதானம் ஆகி விடுகிறீர்கள்.

அதனால்தான்,

இயற்கை 

உங்கள் வாழ்க்கை முறையில்,

ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினால்,

உடனடியாக உங்களால் அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை.

இப்போது உள்ள பாதுகாப்பான சூழ்நிலை போய்விடுமோ என்று 

மனம் பதைக்கிறீர்கள்.

வாழ்க்கை என்பது, மாறுதலுக்கு

 உட்பட்டது தான்.

அதில் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது.

அப்படி

மாறுவதால் தான்,

நீங்கள் 

இயந்திர தனத்திலிருந்து தற்காலிகமாக விடுபட்டு கொஞ்சமாவது வாழுகிறீர்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

உண்மையான

 வாழ்க்கை என்பது,

' பாதுகாப்பு அற்றது '

வாழ்க்கையின் உயிரோட்டமே,

அந்த பாதுகாப்பற்ற தன்மையில் தான் இருக்கிறது.

' பாதுகாப்பாகக் தான் 

இருக்க வேண்டும் ' என்று நினைத்தால்,

இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை ஒன்றுதான் 

ஒரே வழி. 

' பாதுகாப்போடு தான் வாழ்கிறோம் ' என்ற

மன மாயையுடன்

 வாழ வேண்டியதுதான். " 

மனமற்ற நிலை

மனமற்ற நிலை

 புத்தரின் மிக நெருங்கிய சீடரான ஆனந்தர்கூட ஒருநாள் அவர்கள் ஒரு காட்டின் வழியாக நடந்துகொண்டிருக்கும்போது புத்தரிடம் கேட்டார். அது இலைஉதிர்காலம் மரங்களில் இருந்து இலைகள் உதிர்ந்து கொண்டிருந்தன. காடு முழுவதும் சருகுகளால் நிறைந்திருந்தது. காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது. சருகுகள் அதில் எழும்பி இங்குமங்கும் அலைந்து கொண்டு பெருத்த சலசலப்பை உண்டு பண்ணிக் கொண்டிருந்தன.

அவர்கள் அந்த காட்டின் வழியாக போய்க்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது ஆனந்தர் புத்தரிடம் கேட்டார். "பசுவான். ஒரு கேள்வி எழுந்துகொண்டே இருக்கிறது; அதை நான் அடக்கிக் கொண்டே வந்திருக்கிறேன். ஆனால் இனியும் அதை அடக்கிவைக்க முடியவில்லை. இன்று நாம் தனியாக இருக்கிறோம். மற்ற சீடர்கள் பின்தங்கி இருக்கிறார்கள். எனவே நான் இதைக் கேட்பதை யாரும் அறியமாட்டார். மற்றவர்களின் முன்பாக இதைக்க கேட்க நான் விரும்பவில்லை. என் கேள்வி: நீங்கள் கண்டுபிடித்ததை முழுவதுமாக எங்களுக்கு நீங்கள் சொல்லிவிட்டீர்களா அல்லது இன்னும் எதையாவது சொல்லாமல் ஒளித்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்களா?

ஏனெனில் நீங்கள் எங்களுக்கு சொல்லியிருப்பது எதுவும் உங்கள் ஆனந்தத்தை உங்கள் அமைதியை எங்களுக்கு விளக்கப்படுத்தவில்லை. நீங்கள் எதையோ மறைக்கிறீர்கள்போல தோன்றுகிறது." எங்களுக்கு கிடைக்காத ஒன்று ஏதோ உங்களுக்கு கிடைத்ததை போல் தோன்றுகிறது.

புத்தர் சிரித்தார்.  அவர் தம் கையை திறந்து சொன்னார். "புத்தர் திறந்தகை போன்றவர் அவர் எதையும் மறைப்பதில்லை. மறைப்பதற்கு எதுவும் இல்லை! நான் எல்லாவற்றையும் சொல்லியிருக்கிறேன். நான் முற்றிலும் திறந்திருக்கிறேன்.'

அப்போதும் ஆனந்தர் விடவில்லை. "ஆனால் உம் ஓயாத ஆனந்தத்தை எங்களால் விளக்க முடியவில்லை - உம்மை இரவுபகலாக நான் கவனித்து வருகிறேன். பகலில் நீர் பரவசமாயிருக்கிறீர் . இரவில் உறங்கச் செல்லும்போதும் பரவசமாயிருக்கிறீர். இது எப்படி சாத்தியம்? நானும் முயற்சி செய்திருக்கிறேன், ஆனால் கொஞ்சம் தான் முயற்சிக்க முடிகிறது, உடனே களைத்துவிடுகிறேன்.''

புத்தர் சென்ற இடமெல்லாம் இந்த கேள்வியை மக்கள் அவரிடம் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

ஏன்? ஏதாவது ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். ஏதாவது புதையலை நீங்கள் கண்டுபிடித்து விட்டீர்களா? ஏதாவது கோஹினூர்வைரத்தை நீங்கள் கண்டடைந்து விட்டீர்களா? மட்டமான உலோகத்தை தங்கமாக மாற்றும் ஏதாவது ரசவாத முறையை நீங்கள் கண்டுபிடித்து விட்டீர்களா? உங்களை சாகாவரம் பெற்றவராக்கும் ஏதாவது ரகசியத்தை கண்டுபிடித்திருக்கிறீர்களா? ஏன் இவ்வளவு பரவசமாக இருக்கிறீர்கள்?"

கேள்வி கேட்கிறவர்கள் தம்மைப்பற்றியே தெரிவித்துக்கொண் டிருக்கிறார்கள். புத்தர் ஏன் பரவசமாயிருக்கிறார் என்பதைப்பற்றி உண்மை யில் அவர்கள் கேட்கவில்லை - புத்தரை அவர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாது தம்மைப்பற்றியே அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது தாம். துன்பத்தில் இருப்பது அவர்களுக்கு தெரிகிறது. தம் துன்பத்துக்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்பது அவர்களுக்கு தெரிகிறது.

எப்போதாவது ஒருமுறை அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக உணர்ந்தால் அந்த மகிழ்ச்சிக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்பது அவர்களுக்கு தெரிகிறது.

உங்களுக்கு லாட்டரியில் பரிசுவிழுந்தால் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்கள். லாட்டரிவிழாவிட்டால் நீங்கள் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியும்?

புத்தருக்கோ எந்தபரிசும் விழவில்லை. உண்மையில் தன் அரண்மனையை யும் அரசையும் அனைத்து செல்வங்களையும் அவர் துறந்துவந்திருக்கிறார்.

மக்கள் தேடிக்கண்டு பிடிக்கவே முயல்வார்கள் "நிச்சயம் அவர் ஏதோ ஒன்றை கண்டடைந்துவிட்டு நம்மிடம் அதை சொல்லாமல் மறைக்கிறார். அது என்னது? 'பின் எப்படி நீங்கள் இவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்கள்?"

புத்தர் சொன்னார். "ஆசை ஒரு ஏக்கத்தை உருவாக்குகிறது. அந்த ஏக்கம் துன்பமாக மாறுகிறது. எதற்காக ஆசைப்பட்டீர்களோ அது கிடைத்தவுடன், அந்த ஏக்கம் மறைந்த பின்பு துன்பமும் மறைந்து விடுகிறது.

உண்மையில் அந்தப் பொருள் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியை தரவில்லை. அந்த ஏக்கம் மறைந்து போகிறது அவ்வளவுதான்.

மகிழ்ச்சி அந்த பொருளிலிருந்து வரவில்லை அது உங்கள் உள்ளே இருந்து வந்தது.

உங்களிடம் ஏற்கனவே உள்ள மகிழ்ச்சியை அடைய விடாதவாறு மனம் இந்த அலைக்கழிப்பை உங்களிடம் உருவாக்கி வைத்துள்ளது.

மனமற்ற நிலையில், உங்களுடைய இயல்பு நிலையே மகிழ்ச்சியான நிலை தான். 

நீங்கள் உங்கள் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பினால் போதும். உங்கள் சுயம் எப்பொழுதும் ஆனந்தத்தில் நிலைத்திருக்கும்.

உலகில் ஏன் இவ்வளவு ஏமாற்றம்?

 உலகில் ஏன் இவ்வளவு ஏமாற்றம்?

ஏனென்றால் எதிர்பார்ப்பு அதிகம். எதிர்பார்த்து ஏமாற்றம் ஏற்படும். எதிர்பார்க்காதே, விரக்தியும் இருக்காது. விரக்தி என்பது ஒரு துணை தயாரிப்பு: நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக எதிர்பார்க்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக உங்கள் சொந்த விரக்தியை உருவாக்குகிறீர்கள். எனவே விரக்தி உண்மையில் பிரச்சனை அல்ல, அது விளைவு. எதிர்பார்ப்புதான் பிரச்சனை.

விரக்தி என்பது எதிர்பார்ப்பைப் பின்பற்றும் ஒரு நிழல் மட்டுமே. ஒரு கணம் கூட எதிர்பார்க்காமல் இருந்தால், எதிர்பார்ப்பு இல்லாத மனநிலையில் இருந்தால், அது எளிது. நீங்கள் கேள்வி கேட்டால் பதில் வரும்; ஒரு பூர்த்தி உள்ளது. ஆனால் நீங்கள் ஏதேனும் எதிர்பார்ப்புடன் கேட்டால் பதிலில் விரக்தியடைவீர்கள்.

நாம் செய்யும் அனைத்தையும் எதிர்பார்ப்புடன் செய்கிறோம். நான் யாரையாவது காதலித்தால், என்னை அறியாமலேயே ஒரு எதிர்பார்ப்பு உள்ளே நுழைகிறது. நான் பதிலுக்கு அன்பை எதிர்பார்க்க ஆரம்பிக்கிறேன். நான் இன்னும் காதலிக்கவில்லை, நான் இன்னும் காதலாக வளரவில்லை, ஆனால் எதிர்பார்ப்பு வந்துவிட்டது, இப்போது அது முழுவதையும் அழிக்கும். உலகில் உள்ள எல்லாவற்றையும் விட காதல் அதிக விரக்தியை உருவாக்குகிறது, ஏனெனில், அன்புடன், நீங்கள் எதிர்பார்ப்பின் கற்பனாவாதத்தில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் இன்னும் பயணத்தில் கூட இல்லை, ஏற்கனவே வீடு திரும்புவதைப் பற்றி சிந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள்.

நீங்கள் அன்பை எவ்வளவு அதிகமாக எதிர்பார்க்கிறீர்களோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு காதல் உங்களிடம் திரும்புவது கடினமாக இருக்கும். நீங்கள் ஒருவரிடம் அன்பை எதிர்பார்த்தால் மற்றவர் அதை அடிமையாக உணர்வார்; அது அவருக்கு ஒரு கடமையாக இருக்கும், அவர் செய்ய வேண்டிய ஒன்று. மேலும் காதல் ஒரு கடமையாக இருக்கும்போது அது யாரையும் நிறைவேற்ற முடியாது, ஏனென்றால் அன்பு ஒரு கடமையாக இறந்துவிட்டது.

 காதல் விளையாட்டாக மட்டுமே இருக்க முடியும், கடமை அல்ல. அன்பு என்பது சுதந்திரம் மேலும் கடமை என்பது அடிமைத்தனம், ஒருவர் சுமக்க வேண்டிய பெரும் சுமை. நீங்கள் எதையாவது எடுத்துச் செல்ல வேண்டியிருக்கும் போது, ​​அதன் அழகு இழக்கப்படுகிறது. புத்துணர்ச்சி, கவிதை, அனைத்தும் தொலைந்துவிட்டன, மற்றொன்று அது இறந்த ஒன்று மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டதாக உடனடியாக உணரும். எதிர்பார்ப்புடன் அன்பு செலுத்துங்கள், நீங்கள் அன்பைக் கொன்றீர்கள். இது கருச்சிதைவு - உங்கள் காதல் இறந்த குழந்தையாக இருக்கும். அப்போது விரக்தி ஏற்படும்.

 பேரம் பேசுவது போல் விளையாடுவது போல் அன்பு இல்லை, அதிலிருந்து நீங்கள் வெளியேற விரும்பும் ஒன்று இருப்பதால் அல்ல. மாறாக, மற்றவரை ஒரு பொருட்டாகவே நேசிக்கவும். நீங்கள் நேசித்த கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள், அது திருப்பி அனுப்பப்பட்டதா இல்லையா என்பதை மறந்துவிடுங்கள்.

அதிலிருந்து பேரம் பேசாதீர்கள், நீங்கள் ஒருபோதும் விரக்தியடைய மாட்டீர்கள்; உங்கள் வாழ்க்கை அன்பால் நிரப்பப்படும். காதல் முழுவதுமாக மலர்ந்தவுடன் ஆனந்தம், பரவசம் இருக்கும்.

எண்ணங்களின் ஆயுள்

எண்ணங்களின் ஆயுள்

எண்ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டவை.எண்ண அலைகள் உடல் சார்ந்தவை.பூமியிலிருந்து வரும் எண்ண அலைகள், மற்ற நிகழ்வுகளின் அலைகள், எண்ணற்ற கிரகங்களுக்குச் செல்கின்றன. நாம் அவர்களுக்கு முன்னால் சென்று அவர்களைப் பிடித்தால் அவர்கள் இன்னும் ஒரு வகையில் உயிருடன் இருப்பார்கள். மனிதன் இறந்துவிடுகிறான். ஆனால் அவனுடைய எண்ணங்கள் அவ்வளவு சீக்கிரம் இறப்பதில்லை. மனிதனின் ஆயுள் மிகக் குறுகியது; எண்ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டது. மேலும் நினைவில் கொள்ளுங்கள், நாம் வெளிப்படுத்தாத எண்ணங்கள் நாம் வெளிப்படுத்துவதை விட நீண்ட காலம் வாழ்கின்றன, ஏனெனில் அவை மிகவும் நுட்பமானவை. ஒரு பொருள் எவ்வளவு நுட்பமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு நீண்ட ஆயுள்; எவ்வளவு மொத்தமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு குறுகிய வாழ்க்கை.

எண்ணங்கள் இயற்பியல் உலகில் பல வழிகளில் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. அவற்றின் விளைவைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரியாது. ஒரு தாவரத்தின் அருகில் ஒரு அன்பான இசையை இசைத்தால், அது சீக்கிரம் பூக்கத் தொடங்கும் என்பதை உயிரியலாளர்கள் இப்போது அனுபவித்திருக்கிறார்கள் - பருவத்திற்கு வெளியே கூட. சத்தமில்லாத, குழப்பமான இசை அதன் அருகில் இசைக்கப்பட்டால், அது மலராது - பருவத்தில் கூட இல்லை. இசையின் அதிர்வுகள் செடியைத் தொடுகின்றன. வெவ்வேறு வகையான இசையின் செல்வாக்கின் கீழ் பசுக்கள் அதிக பால் கொடுக்கின்றன. எண்ணங்கள் மிகவும் நுட்பமான ஈதரை உருவாக்குகின்றன, அது சிற்றலைகளின் ஒளியை உருவாக்குகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது சொந்த எண்ணங்களின் உலகத்தை சுமந்து செல்கிறான், அதில் இருந்து அலைகள் தொடர்ந்து பரவுகின்றன. 

எண்ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டவை.

எண்ண அலைகள் உடல் சார்ந்தவை.பூமியிலிருந்து வரும் எண்ண அலைகள், மற்ற நிகழ்வுகளின் அலைகள், எண்ணற்ற கிரகங்களுக்குச் செல்கின்றன. நாம் அவர்களுக்கு முன்னால் சென்று அவர்களைப் பிடித்தால் அவர்கள் இன்னும் ஒரு வகையில் உயிருடன் இருப்பார்கள். மனிதன் இறந்துவிடுகிறான். ஆனால் அவனுடைய எண்ணங்கள் அவ்வளவு சீக்கிரம் இறப்பதில்லை. மனிதனின் ஆயுள் மிகக் குறுகியது; எண்ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டது. மேலும் நினைவில் கொள்ளுங்கள், நாம் வெளிப்படுத்தாத எண்ணங்கள் நாம் வெளிப்படுத்துவதை விட நீண்ட காலம் வாழ்கின்றன, ஏனெனில் அவை மிகவும் நுட்பமானவை. ஒரு பொருள் எவ்வளவு நுட்பமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு நீண்ட ஆயுள்; எவ்வளவு மொத்தமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு குறுகிய வாழ்க்கை.

எண்ணங்கள் இயற்பியல் உலகில் பல வழிகளில் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. அவற்றின் விளைவைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரியாது. ஒரு தாவரத்தின் அருகில் ஒரு அன்பான இசையை இசைத்தால், அது சீக்கிரம் பூக்கத் தொடங்கும் என்பதை உயிரியலாளர்கள் இப்போது அனுபவித்திருக்கிறார்கள் - பருவத்திற்கு வெளியே கூட. சத்தமில்லாத, குழப்பமான இசை அதன் அருகில் இசைக்கப்பட்டால், அது மலராது - பருவத்தில் கூட இல்லை. இசையின் அதிர்வுகள் செடியைத் தொடுகின்றன. வெவ்வேறு வகையான இசையின் செல்வாக்கின் கீழ் பசுக்கள் அதிக பால் கொடுக்கின்றன. எண்ணங்கள் மிகவும் நுட்பமான ஈதரை உருவாக்குகின்றன, அது சிற்றலைகளின் ஒளியை உருவாக்குகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது சொந்த எண்ணங்களின் உலகத்தை சுமந்து செல்கிறான், அதில் இருந்து அலைகள் தொடர்ந்து பரவுகின்றன.ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டவை.

எண்ண அலைகள் உடல் சார்ந்தவை.பூமியிலிருந்து வரும் எண்ண அலைகள், மற்ற நிகழ்வுகளின் அலைகள், எண்ணற்ற கிரகங்களுக்குச் செல்கின்றன. நாம் அவர்களுக்கு முன்னால் சென்று அவர்களைப் பிடித்தால் அவர்கள் இன்னும் ஒரு வகையில் உயிருடன் இருப்பார்கள். மனிதன் இறந்துவிடுகிறான். ஆனால் அவனுடைய எண்ணங்கள் அவ்வளவு சீக்கிரம் இறப்பதில்லை. மனிதனின் ஆயுள் மிகக் குறுகியது; எண்ணங்களின் ஆயுள் மிக நீண்டது. மேலும் நினைவில் கொள்ளுங்கள், நாம் வெளிப்படுத்தாத எண்ணங்கள் நாம் வெளிப்படுத்துவதை விட நீண்ட காலம் வாழ்கின்றன, ஏனெனில் அவை மிகவும் நுட்பமானவை. ஒரு பொருள் எவ்வளவு நுட்பமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு நீண்ட ஆயுள்; எவ்வளவு மொத்தமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு குறுகிய வாழ்க்கை.

எண்ணங்கள் இயற்பியல் உலகில் பல வழிகளில் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. அவற்றின் விளைவைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரியாது. ஒரு தாவரத்தின் அருகில் ஒரு அன்பான இசையை இசைத்தால், அது சீக்கிரம் பூக்கத் தொடங்கும் என்பதை உயிரியலாளர்கள் இப்போது அனுபவித்திருக்கிறார்கள் - பருவத்திற்கு வெளியே கூட. சத்தமில்லாத, குழப்பமான இசை அதன் அருகில் இசைக்கப்பட்டால், அது மலராது - பருவத்தில் கூட இல்லை. இசையின் அதிர்வுகள் செடியைத் தொடுகின்றன. வெவ்வேறு வகையான இசையின் செல்வாக்கின் கீழ் பசுக்கள் அதிக பால் கொடுக்கின்றன. எண்ணங்கள் மிகவும் நுட்பமான ஈதரை உருவாக்குகின்றன, அது சிற்றலைகளின் ஒளியை உருவாக்குகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது சொந்த எண்ணங்களின் உலகத்தை சுமந்து செல்கிறான், அதில் இருந்து அலைகள் தொடர்ந்து பரவுகின்றன.

அடுத்த கனம் அர்த்தம் இல்லாதது..

அடுத்த கனம் அர்த்தம் இல்லாதது.. 

ஒரு வயதான ஜென் சாமியார் இறக்கும் தருவாயில் இருந்தார்.. கடைசி நாளும் வந்துவிட்டது இன்று மாலை தான் இருக்க மாட்டேன், என்று உறுதி பட  கூறிவிட்டார். ஆகையால் நண்பர்கள்,சீடர்கள், அவரை விரும்பும் பலர் இருந்தனர் அவர்கள் எல்லோரும் வந்தனர். எங்கெங்கு இருந்தோ வந்து சேர்ந்தனர்...

அவரது பழைய சீடர்களுள் ஒருவர் குரு இறக்கப் போவதை கேள்விப்பட்டவுடன் கடைத்தெருவுக்கு ஓடினார். குரு குடிசையில் இறக்கப் போகிறார், நீ ஏன் கடை தெருவுக்கு ஓடுகிறாய்? என்று யாரோ கேட்டார்கள்.அந்தச் சீடர், என் குருவுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட வகை கேக் மிகவும் பிடிக்கும். அதை வாங்கவே போகிறேன் என்றார்.. அந்த கேக் அப்போது கிடைப்பது மிகச் சிரமமாய் இருந்தது. ஆனால் எப்படியோ அவர் சமாளித்து மாலைக்குள் கேக் வாங்கி எடுத்துக்கொண்டு ஓடி வந்தார்.

இங்கு எல்லோரும் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனர். குரு யாருக்கோ காத்துக் கொண்டிருப்பது போல இருந்தது. அவர் கண்களைத் திறப்பார், சுற்று முற்றும் பார்ப்பார், கண்களை மூடிக்கொள்வார்.. இந்த சீடன் வந்தபோது அவர், சரி நீ வந்து விட்டாயா! கேக் எங்கே? என்றார். சீடன் கேக்கை தந்தார்.  சீடருக்கு குரு கேக்கை கேட்டது குறித்து மிகவும் சந்தோஷம்.

குரு அந்த கேக்கை கையில் எடுத்துக் கொண்டார். ஆனால் அவர் கை நடுங்கவே இல்லை. அவருக்கு மிகவும் வயதாகி விட்டது.. ஆனாலும் கை நடுங்கவில்லை.யாரோ கேட்டார்கள், உங்களுக்கு ரொம்ப வயதாகி விட்டது, இறக்கப் போகிறீர்கள், கடைசி மூச்சு விட போகிறீர்கள்.. ஆனால் உங்கள் கை நடுங்கவில்லையே?

குரு பதில் அளித்தார். நான் நடுங்கியதே இல்லை. ஏனெனில் எனக்கு பயமில்லை. என் உடலுக்கு வயதாகி விட்டது. ஆனால் நான் இன்னும் இளமையாக தான் இருக்கின்றேன்.. நான் இளமையாகவே இருப்பேன், இந்த உடல் போன பிறகும்..

சொல்லிக் கொண்டே அவர் கேக்கை கடித்துத் தின்ன தொடங்கினார். யாரோ கேட்டார்கள், உங்கள் கடைசி அறிவுரை என்ன குருவே? நீங்கள் எங்களை விட்டு போகிறீர்கள். நாங்கள் எப்போதும் எதை நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும்?

குருவோ, ஆஹா இந்த கேக் மிக நன்றாக உள்ளது, என்று புன்னகையுடன் கூறிவிட்டு இறந்துவிட்டார்.

கேக் மிக நன்றாய் இருக்கிறது சாவு கூட முக்கியமில்லை.. அடுத்த கனம் அர்த்தம் இல்லாதது.. இந்த கணத்தில் இந்த கேக் நன்றாக இருக்கிறது.. இந்த நிகழ் காலத்தில் இப்போது முழுமையாய் உன்னால் இருக்க முடிந்தால் நீ வாழ்வை வாழ்கிறாய்....குருவின் அறிவுரை

How could we live without mobil?

How could we live without mobil?     Pesalaithas 

One day, a young man asked his grandfather: 'Grandpa! How could they live before...

- without technology

- without internet

- without computers.

- without drones

- No Bitcoins

- no phones.

- without facebook

The grandfather answered:

"just like your generation lives today...

- without prayers.

- without dignity.

- without compassion.

- scoundrel

- without honor.

- without respect

- no personality

- Out of character

- without self-love

- without modesty.

- without honor.

We, the people born between 1950 and 1991, are the blessed ones, our life is living proof.

- when we rode bikes, we never wore helmets.

-After school we did homework and went out to play until nightfall.

-We play with real friends, not with internet friends.

-If we ever feel thirsty, let's drink tap water, not bottled water.

-We never get sick sharing the same glass with our friends.

-We never gain weight by eating rice dishes every day.

-Nothing happened to our feet, despite walking barefoot.

- We never use supplements to stay healthy.

- We used to create our own toys and play with them.

Our parents were not rich, they gave us love, not worldly materials.

- We never had cell phones, DVDs, play stations, Xbox, video games, PCs, internet... but yes, we had real friends.

-We visited a friend's house without invitation and enjoyed the meal with them.

-Relatives lived nearby to enjoy family time.

- We may have appeared in black and white photos, but in those photos you can find very colorful memories.

- We are a unique and more understanding generation, because we are the last generation that listened to their parents..."..

மனிதத்தின் வெளிப்பாடு......

 மனிதத்தின்  வெளிப்பாடு......பேசாலைதாஸ்

ஒரு ஊரில் பஞ்சத்தினால் மக்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர். அங்கு வந்து நிலைமையைக் கண்ட புத்தர் தன்னைக் காண வந்திருந்த அனைத்துத் தரப்பினரையும் பார்த்து.,

 ''இங்கு பட்டினி கிடக்கும் மக்களுக்கு உணவளிக்கும் பணியை யார் செய்யத் தயாராயிருக்கிறீர்கள்?''என்று கேட்டார்.

ஊரின் பெரும் பணக்காரர்,

''எனக்கு சொந்தமான எல்லாப் பணத்தை  செலவழித்தாலும் பத்தாதே,''என்று அங்கலாய்த்தார்.

படைத்தலைவர் ஒருவர்,

''ஏதாவது போர் என்றால் நாட்டு மக்களுக்காக என் ரத்தம் சிந்தத் தயாராயிருக்கிறேன். ஆனால் பட்டினி கிடப்போருக்கு உணவளிக்க தேவையான உணவு என் வீட்டில் இல்லையே,''என்றார்.

நிலச்சுவான்தார் எழுந்து,

''இந்தப் பஞ்சம் வந்தாலும் வந்தது,எனது வயல்களில் சுத்தமாக விளைச்சல் இல்லை.

இந்த ஆண்டு அரசுக்கு எவ்வாறு வரி செலுத்தப் போகிறேன் என்பதே எனது இப்போதைய கவலை. எனவே என்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. ''என்றார்.

அப்போது ஒரு பிச்சைக்காரி எழுந்து,புத்தரை வணங்கி,

''பட்டினி கிடப்பவர்களுக்கு நான் உணவளிக்கிறேன், ''என்றாள்.அனைவருக்கும் ஆச்சரியம்.,

.''அது எப்படி உன்னால் முடியும்,'' என்று அனைவரும் கேட்டார்கள்.

அவள் பணிவுடன் சொன்னாள்,

''ஐயா,நான் பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தி வருகிறேன். அப்போது இங்கு,தன்னால் முடியாது என்று சொன்னவர்கள், தங்களால் இயன்றதை பிச்சையாகக் கொடுத்தால் அதையெல்லாம் ஒன்று சேர்த்து நான் பசியால் வாடுபவர்களின் துயர் தீர்ப்பேன்,''என்றாள்.

அவளுடைய தன்னம்பிக்கை கண்டு புத்தர் அவளுக்கு ஆசி அளித்தார்.

மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் செய்யும் சிறிய அல்லது பெரிய உதவிகள்  மற்றவர்களை மகிழ்வித்து  நீங்களும்மகிழ்வுற்று இன்பமாக வாழலாம்..

எதுவுமே முடியா விட்டால், எதிரில் இருப்பவர்களை கடுஞ்சொற்களால் காயப்படுத்தாமல் இருப்பதே 

மனிதத்தின்  வெளிப்பாடு....

மனதின் பிரதிபலிப்பு

மனதின் பிரதிபலிப்பு   பேசாலைதாஸ் 

கோடீஸ்வரர் ஒருவர்  முகம் பார்க்கும் கண்ணாடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அறை ஒன்றை கட்டினார். அந்த அறைக்குள்  யார் நுழைந்தாலும் நூற்றுக் கணக்கான பிம்பங்களாக அவரது வடிவம்  தெரியும். ஒருமுறை, அவர் வளர்த்து வந்த நாய் ஒன்று அந்த அறைக்குள் நுழைந்து விட்டது.

சுற்றிலும் பார்வையை செலுத்தி திகிலடைந்து விட்டது. சுற்றிலும் ஒரே நாய் கள் கூட்டம். அவைகள் வெவ்வேறு நாய்கள் என்று நினைத்து  குரைக்க ஆரம்பி த்து விட்டது. அதை சுற்றியுள்ள நாய்களும் ஒன்று சேர்ந்து குரைக்க ஆரம்பித்து விட்டன. நாய் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

அனைத்தும் அந்த நாயின் பிம்பம் தான். நாயுடன் சண்டையிட ஆரம்பித்து விட்டது. ஒவ்வொறு நாயின் மேல் மோதும் போதும்  அது முகத்தில் அடிபட்டு கீழே விழுந்தது. முகத்தின் வலி குறையாமலும், மனதின் பயம் போகாமலும் அது மோதிக் கொண்டே இருந்தது. உங்களுக்கும் இதுதான் நிகழ்ந்து கொண்டி ருக்கிறது.

உண்மையோ ஒன்றுதான். ஆனால், மனதின் பிரதிபலிப்பு அதிகம். மாறுவதும், பயமுறுத்துவதும் அனைத்தும் மனதின் செயலே. நீங்கள் அமைதியாக இருந் தால், உங்களை சுற்றியுள்ள அனைத்தும்  அமைதியாகி விடும்

சம்பிரதாய சடங்குகளே மதம்

 சம்பிரதாய சடங்குகளே மதம் பேசாலைதாஸ்

மதம் தெளிவான சிந்தனை.

ஒரு ஊரில் ஒரு பெரியவர் இருந்தார், 

அவர் ஆசையாக ஒரு ரோஜா செடியை அவர் வீட்டு வாசலில் வைத்து வளர்த்து வந்தார்.. 

அந்த செடி அழகாக பூத்து குலுங்கியது..

அந்த செடி வளர்ந்து வரும் வேளையில் அந்த பக்கமாக வரும் ஆடு, மாடு கோழி போன்றவை அந்த செடியை மிதிப்பதும், கடிப்பதுமாக நாசம் செய்து கொன்டிருந்தன..

இதை கண்ட அந்த பெரியவர் அந்த செடியை பாதுகாக்க என்னி அந்த ரோஜா செடியை சுற்றிலும் சில முள் வேலிகளை போட்டு வைத்தார்..

ரோஜா செடியை சுற்றிலும் முள் வேலிகள் இருந்ததால் அந்த செடி பாதுகாப்பாக வளர்ந்து வந்தது..

இப்போது ஆடு, மாடு, கோழிகளால அந்த செடிக்கு ஆபத்து இல்லை.. சிறிது காலம் சென்றது அந்த பெரியவர் இறந்து விட்டார்..

பிறகு அவருடைய மகன் வந்தான், அந்த செடியை பார்த்தான் தன் தந்தை ஆசையாக வளர்த்த செடி ஆயிற்றே என்று அவனும் ஆசையாக தன்னீர் ஊற்றி வளர்த்து வந்தான்..

சிறிது காலத்தில் அவனும் இறந்து விட்டான் பிறகு அவனுடைய மகன் வந்து இது, என் தாத்தாவும் தந்தையும் வளர்த்த செடி நானும் வளர்க்க வேண்டும் என்று அவனும் தண்ணீர் ஊற்றி வளர்க்க ஆரம்பித்தான்..

இப்படியே ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அந்த செடியை வளர்த்து வருகிறோம்..

ஆனால் உண்மையில் நடந்தது அந்த ரோஜா செடி பெரியவர் காலத்திலேயே பட்டுப்போய் விட்டது,

இப்போது அவர்கள் செடி என்று வளர்ப்பதெல்லாம்அதை சுற்றி 

இருந்த முள் வேலிகளையே..

இதே போலத்தான் பெரியவர்கள் 

மதம் என்று ஒன்று உருவாக்கியது 

மனிதனை செழுமைப்படுத்த வேண்டும் 

என்ற நோக்கிலேயே..

அந்த மதம் அழியாமல் இருக்க முள் வேலி போன்று மதத்திற்க்கு சில சம்பிரதாய சடங்குகளை விதித்தனர்..

ஆதியில் மதத்தை கடைபிடித்த மனிதன் இப்போது ஒவ்வொரு மதத்திலும் இருக்கும் சம்பிரதாய சடங்குகளையே மதம் என்று எண்ணி கடைபிடிக்க ஆரம்பித்து விட்டான்

அடிப்படையை புரிந்து கொள்ளாமல்....

இன்று ஒவ்வொரு மதத்திலும் இருக்கும் உண்மையை உணர்ந்துபின்பற்றுவோர் வெகுசிலரே.

உனது மனம் என்னும் கோப்பையைக் காலியாக வைத்திரு!

உனது மனம் என்னும் கோப்பையைக் காலியாக வைத்திரு! பேசாலைதாஸ்

‘நீங்கள் எந்த அளவு உயிர்ப்புடன் இருக்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்குத் தன்னை அறிய முடியும். நீங்கள் உயிர்ப்புடன் இல்லாவிடில், வாழ்க்கையை அறியவே முடியாது

* இதுவரை கேட்டது அனைத்தையும் மறந்துவிடு. உனது கோப்பையைக் காலியாக வைத்திரு!

* இருள் என்ற ஒன்று இல்லை. வெளிச்சத்தை எடுத்துச் செல், இருள் மறைந்துவிடும். இருள் இருக்கிறதா? 

* மரத்துக்கு அருகில் செல்லுங்கள். யாரும் பார்க்காதபோது அதனுடன் பேசுங்கள்.மரத்தை தழுவிக் கொள்ளுங்கள். உங்களை நல்லவர் என்று அந்த மரம் உணரட்டும்! 

* சிலவற்றைப் பார்க்கும்போது உங்களுக்கு அழகாய் தெரிகிறது. அப்படியானால் உங்களுக்குள் அழகு இருக்கிறது!

* ஒருவரது கண்ணைப் பார்க்கும்போது உங்கள் இதயத்தை உங்கள் கண்ணுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்!

* அனைத்தையும் குழந்தையின் பார்வையில் பாருங்கள்- குழப்பம் இருக்காது!

* வாழ்க்கை தருவது யாவும் சரியானதே! வாழ்க்கை பறித்துக் கொள்வது யாவும் சரியானதே!

* அன்பு வெறுப்பு இல்லாமல் அமைந்திராது! நீ விரும்புகிற நபரையே தான் வெறுக்கவும் செய்வாய்.

* செருப்பு பொருந்தியதும் கால்களை மறந்துவிடுகிறோம்!

* என்ன செய்வது என்பது கேள்வி அல்ல! எதையும் எப்படிப் பார்ப்பது என்பதுதான் கேள்வி!

* எல்லா ஆணுக்குள்ளும் ஒரு பெண் இருக்கிறாள். எல்லா பெண்ணுக்குள்ளும் ஒரு ஆண் இருக்கிறான். ஏனென்றால் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து உருவாக்கியது தான் ஆணும் பெண்ணும்! இதில் ஆண் யார்? பெண் யார்?

* நண்பன் என்பவன் குறைந்த அளவு பகைமை கொண்டவன். பகைவன் என்பவன் குறைந்த அளவு நட்பு கொண்டவன்.

* பேசும்போது பயப்படாதீர்கள்! பயப்படும்போது பேசாதீர்கள்! 

* எல்லாவித ஆனந்தங்களும் தற்காலிகமானதாக இருக்கும் போது தண்டனை மட்டும் எப்படி நிரந்தரமாக இருக்க முடியும்? 

* ரசித்ததைப் பாராட்டாதவன் கலைக் கொலைகாரன்!

* உனக்காகப் பொய் சொல்பவன், உனக்கு எதிராகவும் பொய் சொல்வான்.

* நேராக வளரும் மரம் தான் முதலில் வெட்டப்படும்.

* உன்னை விட உயர்ந்தவர்கள் யாரும் இல்லை, அதேபோல உன்னை விட தாழ்ந்தவர்கள் யாரும் இல்லை என்பதை நீ ஏற்றுக் கொள்ளுதலே உண்மையான எழுச்சியாகும்.

* புத்திசாலியான மனிதன் மாறிக் கொண்டும், நகர்ந்து கொண்டும், ஆடிக் கொண்டும், வளர்ந்து கொண்டும் இருப்பான். அவனுக்கு வானம் கூட எல்லையாக முடியாது.

* தியானம் உன்னை உன்னுடைய உள்ளே இருக்கும் புனிதத்தலத்திற்கு கூட்டிச்செல்லும். நீ அங்கே கடவுளை காணலாம், வேறு எங்கும் காண முடியாது.

* பக்குவம் என்பது யாரையும் சாராதிருப்பது.

* குழந்தைகள் உங்களுடையவர்களல்ல, உங்கள் மூலம் வந்துள்ளவர்கள் அவ்வளவே. 

*  சமூகம், வாழ்வின் மூன்று முக்கிய விஷயங்களை அமுக்கப் பார்க்கிறது – அவை செக்ஸ், மரணம், வாழ்வின் பயனற்ற தன்மை.

* பாதுகாப்பாக இருப்பதாக நினைத்துக்கொள்ளும் மக்கள், அதிகம் உளறுகிறார்கள் – எந்தப் பயனுமற்ற இரைச்சல் இது.

* குடும்பம், நண்பர்கள், மகன், மகள் போன்ற எல்லாமே வெறும் வசதிகளே, பழக்கங்களே, ஊட்டப்பட்ட நம்பிக்கைகளே.

* நட்சத்திரங்கள், பாறைகள், நதிகள் என இவையாவும் உணர்வின்றி இருக்க முடியாது. உணர்வுதான் அவற்றின் வாழ்க்கையே. மனிதன் தலைகீழாகி விட்டான். மூளை முக்கியத்துவம் பெற்றுவிட்டது. மேலும் மூளை உணர்வை அடக்கிவைக்கிறது.

* உண்மையான சுதந்திரம் உன்னிடமிருந்து சுதந்திரமடைவதுதான்.

* நீங்கள் விழித்திருக்கிறீர்களா? வெற்றி உங்களுடையதே!

* கடவுளுக்குப் பிடித்தமானது சிரிப்பு! கடவுள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பவர்களை நேசிக்கிறார்! 

* நீங்கள் உறங்கி எழுந்த பின்னால் தான் தூங்கியதையே உணர்வீர்கள்

* நாக்கில் சொற்களின் சுவையை உணருங்கள்

* நீந்தப் பழகாதீர்கள்! மிதக்கப் பழகுங்கள்!

* துளி கடலில் இருக்கிறது! கடல் துளியில் இருக்கிறது!

* இரண்டு முயல்களை விரட்டினால் ஒன்றைக்கூடப் பிடிக்கமுடியாது!

* கொந்தளிப்பு இல்லாத கடல் திறமையான மாலுமியை உருவாக்குவது இல்லை!

* எப்போதும் வயிற்றைப் பற்றி மட்டுமே கவலைப்படுபவர்கள் தலையைப் பட்டினி போடுகிறார்கள்!

* திறமையான தச்சன் மரச்சாமான்கள் செய்யும் போது குறைந்த வெட்டுகளையே வெட்டுவான்

* இருவருக்கும் விருப்பம் இல்லாமல் சண்டை நடக்காது!

* சொல்லாதவற்றின் பாடலே கண்ணீர்!

* கணவனாக இரு; எப்போதும் கணவனாகவே இருக்காதே! தாயாக இரு; ஆனால் எப்போதும் தாயாகவே இருந்துவிடாதே!

* சிரித்த முகம் இல்லாதவன் சொந்தமாகக் கடை வைக்கக்கூடாது

* ஒரு மலை உச்சியில் ஏறி நின்றால்தான் இன்னொரு மலை உச்சியைப் பார்க்க முடியும்

* வாள் உறையை வெட்டாது

* நீ என்ன பூவாக வேண்டுமானாலும் இரு; ஆனால் பூக்க மறக்காதே!

 கோவில் என்பது உண்மையில் ஒன்றே ஒன்றுதான். அது நீதான். நீ உனக்குள் செல்ல வேண்டும்.

* ஆசைப்பட்டால் இழப்பீர்கள்; ஆசைப்படா​விட்டால், அது உங்களுடையதே!

* எல்லாவற்றையும் ஓய்வாக எடுத்துக்​கொள்​ளுங்கள்.

* எல்லா நம்பிக்கைகளும் விஷம்போன்றது.

* உங்கள் சக்தி அனைத்துமே பாலுணர்வு சக்தியே. வெளிப்பாடுதான் வெவ்வேறு விதமாக இருக்கிறது.

உள் உணர்வு

உள் உணர்வு  

உள் உணர்வு என்பது  உனக்கு மட்டுமே தெரியக்  கூடியது ..

🍁மற்றவர் யாரும் அதை தெரிந்து கொள்ள முடியாது ..

🍁உனக்கு தலை வலித்தால் அது உனக்கு மட்டுமே தெரியும் ...

🍁நீ அதை யாருக்கும் நிரூபித்து காட்ட முடியாது ..

🍁உள்ளத்திலே மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும் அப்படித்தான் ...

🍁உள் உணர்வு என்ற ஒன்று இருக்கிறது என்பதை அறிவியல் நிராகரிக்கிறது ...

🍁அதன் காரணமாக மக்கள் உள் உணர்வை மறந்து விட்டனர் ...

🍁அவர்கள் மற்றவர்களின் கருத்துகளையே சார்ந்துள்ளனர் ...

🍁அழகு தெய்வீகம் மகிழ்ச்சி இவை எல்லாம் உன் உள் உணர்வினால் மட்டுமே உணரப்பட முடியும் ...

🍁நிறைய தத்துவ புத்தகங்களை படித்திருந்த விவேகானந்தர் ... 

🍁ராமகிருஷ்ணரிடம் சென்று கடவுள் இல்லை என்று நான் நிரூபிக்கிறேன் என்றாராம் ..

🍁அவரின் வாதங்களை கேட்ட ராமகிருஷ்ணர் உன் உள் உணர்வு என்ன கூறுகிறது என்று சொல் என்றாராம் ...

🍁அதைக் கேட்ட  விவேகானந்தர் விழித்துக் கொண்டு மூன்று மணி நேரம் தியானத்தில் ஆழ்ந்து விட்டார் ...

🍁அவரின் உள் உணர்வு கடவுளைக் காட்டி கொடுத்து விட்டது ...

🍁இந்த அனுபவம்தான் கடவுள் ..

🍁உன்னுடைய உள் உணர்வை உணரத்தொடங்கினால் 

கடவுளை தெரிந்து கொள்ளலாம் ..

🍁ஓஷோ ...

🍁தைரியம் ..COURAGE

🍁உங்கள் உள் உணர்வை கேளுங்கள் ..

கடைக்கண் பார்வை 

“கன்னியரின் கடைக்கண் பார்வை பட்டால் காளையற்கு மாமலையும் ஓர் கடுகாம். இது பாரதிதாசனின் பா வரி,,இதற்கு நோர்வே பேர்கன் நகரில் வாழும் நம்ம தமிழ் இளையோரிடம் கருத்துக்கேட்டால்?,,,பெண்களோட பார்வை கடைகள் மேல பட்டுதுனா (அதாவது ஷாப்பிங் பண்ண) ஆண்களோட மலையளவு சொத்து கூட கடுகு மாதிரி சுருங்கிடுமாம்.. என்று தமாஸக சொல்லிவிடுகின்றார்கள், அதிலும் ஓரளவு ஜதார்த்தம் இருக்கத்தான் செய்கின்றது. ஆனால் பாரதிதாசனின் கருத்தோட்டம் அப்படியல்ல, பாவையின்   கடைக்கண் அசைந்தால், இளையோரின் ஊக்கம் அதாவது இன்ஸ்பைரேன் மலைபோல் எகிறி, அந்த காதலுக்காக எதையும் சாதிக்கதுணியும் என்பதே! பார்வை ஒன்றே போதுமே! பல்லாயிரம் சொல் தேவைதானா நண்பர்களே!

ஒரு பெண்ணின் கடைக்கண்

பார்வையின் தன்மையை பற்றிய அனுபவம் எனக்கு நிறைய இருக்கின்றது. நான் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தபோது, புதிதாக வரும்  மாணவிகளை களாய்ப்பதில் நான் பலே கில்லாடி, ஒரு மாணவியை மட்டும் நான் பார்வையால் கூட சந்திக்க நான் தயங்கினேன், ஆனால் அடிக்கடி ஓரக்கண்ணால், அதுதான் கடைக்கண் பார்வையால் பார்ப்பாள். எனக்குள்ள தயக்கம் அந்த பார்வையை தவிர்க்கவைத்தது, பின்னாநாளில் தான் அதை இட்டு நான் கவலைப்பட்டேன், ஆனாலும் இன்று கூட அவள் என் சிறந்த நண்பி தான். காலம் எதோ வேறு கணக்கை போட்டது.

நேரிடையாக பார்த்துக் கொள்வதற்கும், கடைக்கண் பார்வை க்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் உள்ளன. இரண்டும் ஒரே தன்மை யுடையது அல்ல. இருவர் நேரிடையாக பார்த்துக் கொள்ளும் போது, அவர்களது பார்வையின் தன்மை, இரண்டு ஜன்னல்களு க்கு இடையே ஒளி ஊடுறுவது போலதான். அது, சாதாரணமானது.

ஆனால், கடைக்கண்ணால் பார்க்கும்போது, ஒருவருடைய சக்திஅவருடைய எண்ணத்துடன் அடுத்தவர் மேல் பாய்கிறது. அது ஒரு  திருட்டு பார்வையாக இருந்தால், அந்த பார்வையே, அடுத்த வரை உஷார்படுத்தி விடும். ஒரு பெண்ணின் கடைக்கண் பார் வையாக இருந்தால், அது ஆண்களிடம் ஒருவிதமான கிளர்ச்சியை தான் ஏற்படுத்தும். அந்த ஒரு கடைக்கண் பார்வை யில்  அனைத்தும் புரிந்து விடும்

இனி குருவின் கடைக்கண் பார்வைக்கு வருவோம். லீ சூ என்ற ஞானி, தன் குருவுடன் ஏற்பட்ட அனுபவத்தை பற்றி சொல்கிறார். மூன்று வருடங்கள், அவரது குருவிற்கு பணிவிடை செய்து கொண்டிருந்தார் லீ சூ. அந்த மூன்று ஆண்டுகாலங்களில், அவரது குரு அவரை நேருக்கு நேராக பார்ப்பதுடன் சரி, வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை கூட பேசமாட்டார். அவரே சொல்கிறார், ஒரு விடியற்காலை பொழு தில், எனது அன்பு குருநாதர் தனது கடைக்கண் பார்வையை என்மீது திருப்பினார். அது , ஒரு அம்பு என் இதயத்தில் பாய்ந்தது போல் இருந்தது.

பார்வைக்கு  ஒரு தனி சுவை உண்டு என்பதை அன்று உணர்ந் தேன். ஆனந்தத்தில் மிதந்தேன். என் அன்பு குருநாதர், எனது கருணைக் கடல், அந்த கணத்திலேயே,அனைத்தையும் விளக்கமாக எனக்குள் சொல்லிவிட்டார். இனி, அவர் சொல்வதற்கு  என்ன இருக்கிறது ? எல்லாம் எனக் குள்  வந்து விட்டது. ' என்கிறார்.

காதலர்கள் சம வயதினர். வயது, சற்று முன்பின் இருக்க லாம். அதனால், அவர்களுக்கு ஏற்படுகிற உணர்வு, சமமான நிலத்தில் ஓடுகிற  ஆற்று நீரை போன்றது. குருவின் கடைக்கண் பார்வை என்பது அப்படியல்ல. அது, மேலிருந்து கொட்டுகிற அருவியை போன்றது.அது, நிற்காது. எவராலும் நிறுத்தவும் முடியாது. அது பற்றி, வார்த்தைகளால் விளக்கம் சொல்லவும் இயலாது. அது, ஒரு சீடனின் பக்தனின்  தனிப்பட்ட ஆனந்தமான உணர்வு. அன்னை மரியே என்னை கடைக்கண் பாரம்மா என்று நாம் மடு அன்னையிடம் இரஞ்சி மண்ராடுவது இல்லையா?  அன்புடன் பேசாலைதாஸ்

காக்கைச்  சிறகினிலே ............

.

ஒரு குழந்தை சிரிக்கிறது.

ஒரு மயில் நடனமாடுகிறது.

ஒரு நாய குரைக்கிறது.

ஆனால் உங்கள் கண்கள் அறிவால் மூடப்பட்டிருந்தால் 

உங்களால் பார்க்க முடியாது. 

அறிவுத் திரைக்கு பின்னால் வாழ்பவன்தான் 

உலகின் மிக ஏழ்மையானவன். 

சாதாரணமான வாழ்க்கை 

மிகவும் அசாதாரணமானது. 

சிறுசிறு சம்பவங்களில் 

நீங்கள் கடவுளைக் காண்பீர்கள். 

காக்கைச்  சிறகினிலே நந்தலாலா-நின்றன் 

கரியநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா;

பார்க்கு மரங்கலெல்லாம் நந்தலாலா -நின்றன் 

பச்சைநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா;

கேட்கு மொலியிலெல்லாம் நந்தலாலா - நின்றன் 

கீத மிசைக்குதடா நந்தலாலா;

தீக்குள் விரலைவைத்தால் நந்தலாலா-நின்னைத் 

தீண்டுமின்பம்ந் தோன்றுதடா நந்தலாலா.

மகாகவி பாரதியார

இருக்கும் இடத்தில் இருந்து கொண்டால்,,,,,,?

இருக்கும் இடத்தில் இருந்து கொண்டால்,,,,,,?

 

உங்கள் உள்ளம் ஏதோ ஒன்றைக் கூறுகிறது.... நீங்கள் இருக்கும் இடம் சரியில்லை என்று... அப்படி அது கூறினால் அதை கேளுங்கள்.

ஒரு வயலினிஸ்ட் நியூயார்க் மெட்ரோவில் பாதையில் 45 நிமிடங்கள் மிகத் திறமையாக வயலின் வாசித்தார். சிலர் மட்டும் நின்றனர், ஒரு சிலர் கை தட்டினர், வயலினிஸ்ட் சுமார் $30 டொலர்கள் மாத்திரமே அங்கே சம்பாதித்து இருந்தாராம்.

ஆனால் அந்த வயலினிஸ்ட் உலகின் சிறந்த இசைக்கலைஞர்களில் ஒருவரான ஜோஷுவா பெல் என்பதை யாரும் அங்கு அறிந்திருக்கவில்லை. அந்த மெட்ரோவில் பாதையில் ஜோஷுவா, மிகக் கடினமான வயலின் இசைக் கோர்வைகளை வாசித்தார், அது 3.5 மில்லியன் டொலர்கள் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அந்த மெட்ரோ நிகழ்வுக்கு இரண்டு நாட்கள் முன்பு, அதே ஜோஷுவா பெல் அமெரிக்க பொஸ்டன் நகரில் நடைபெற்ற ஒரு இசை நிகழ்ச்சியில் முழுக்க முழுக்க டிக்கெட்டுகள் விற்பனை செய்யப்பட்டு, ஒவ்வொரு டிக்கெட் 100 டொலர்களுக்கு வாங்கப்பட்டு அரங்கே நிறைந்திருந்தது.

இது நீங்கள் எவ்வளவு தான் அதிசயத்தக்க திறமையிக் கொண்டு இருந்தாலும், இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இல்லாவிட்டால் எல்லாமே வேஸ்ட் என்பதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும்.

நல்ல திறமை கொண்டவர்கள் அடையாளம் காணப்படாமல் எல்லா இடத்திலும் உள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் தகுந்த அங்கீகாரம் மற்றும் பாராட்டைப் பெறுவதில்லை. ஆனால் அவர்கள் தங்களுக்கான மதிப்பையும் தன்னம்பிக்கையையும் உருவாக்கி, தங்களுக்கு உதவாத சூழலிலிருந்து விலகும் போது, அவர்கள் வளர்ச்சியடைந்து திகழ்கிறார்கள்.

உங்கள் உள்ளம் ஏதோ ஒன்றைக் கூறுகிறது.... நீங்கள் இருக்கும் இடம் சரியில்லை என்று... அப்படி அது கூறினால் அதை கேளுங்கள்!

நீங்கள் மதிக்கப்படுகிற இடத்திற்கு செல்லுங்கள். உங்கள் மதிப்பை அறியுங்கள்.

 ஒருவருக்கு தேதி குறித்துவிட்டால், அந்த தேதியில் உயிரை எமன் எடுத்துவிடுவார் என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி ஒரு சிற்பிக்கு தேதி குறித்துவிட்டார் எமன். அந்த தேதி பற்றி சிற்பிக்கும் எப்படியோ தெரியவந்துவிட்டது. சிற்பிக்கு இறக்க விருப்பமில்லை. எமன் ஒருமுறைதான் பாசக்கயிற்றை வீசுவார். அதில் தவறிவிட்டால், மீண்டும் வீசி உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரம் எமனுக்கு இல்லை என்பதும் சிற்பிக்கு தெரியும்.

அதனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள ஒரு யுக்தி செய்தார். 

தன் திறமை எல்லாம் காட்டி தன்னைப்போலவே அச்சு அசலாக இரண்டு சிலைகள் செய்தார். எமன் வரும் நேரம் அவற்றை தரையில் சாய்த்து படுக்கவைத்துவிட்டு, நடுவில் தானும் படுத்து கண்ணை மூடிக்கொண்டுவிட்டார். எமன் வந்தார். பார்த்தார், திகைத்துப் போனார். மூன்றும் சிலைகளா? இல்லை இரண்டுதான் என்பதை யூகித்துவிட்டார்.

 ஆனால் எவை சிலைகள், எது சிற்பி என்பதைத்தான் அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு நேர்த்தி. தவறாக சிலையின் மீது கயிற்றை வீசிவிடக்கூடாதே! நேரம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

யோசித்தார். ஒரு யோசனை வந்தது.

 சத்தமாக வாய்விட்டுச் சொன்னார், ‘அட என்ன தத்ரூபமாக இருக்கிறது! இவற்றைச் செய்த சிற்பியை என்னால் பாராட்டாமல் இருக்கவே முடியாது. என்னாலேயே எது சிலை எது ஆள் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே!’ இப்படி சொல்லிவிட்டு மூன்று சிலைகளையும் உன்னிப்பாக கவனித்தார். அவர் எதிர்பார்த்தது நடந்தது. நடுவில் படுத்திருந்த சிலையின் உதட்டில் லேசான முறுவல் தெரிந்தது. தற்பெருமைதான், வேறென்ன!. சடாரென வீசினார் கயிற்றை.

 கெடுத்தது எது? தான் என்கிற ஈகோ. ஆக பலருடைய பிரச்சனைகளுக்கு, மனவருத்தங்கள்,மற்றும் சோர்வுகளுக்கு காரணம், நான் தான் தனது நான் தான் பெரியவன் என்கின்ற எண்ணங்களை ஒழித்தோம் என்றால் நாம் மிகப்பெரிய வெற்றியாளர்கள்.

அழகு என்பது தெய்வீகத்தின் முதல் பார்வை

 அழகு என்பது தெய்வீகத்தின் முதல் பார்வை 

இன்று, பலர் தங்களுக்கு எதிராகவும், மற்றவர்களுக்கு எதிராகவும், இயற்கைக்கு எதிராகவும் போராடுகிறார்கள். எனவே, வாழ்க்கை என்று அழைக்கப்படும் இந்த அற்புதமான பரிசுக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, மக்கள் போராடுகிறார்கள்? என்ன நடக்கிறது?

“மனம் எப்போதும் சண்டையிடுவதற்கான சாக்குகளைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கும். உங்களுக்கு ஒரு மனம் இருந்தால், உங்களுக்குள் ஒரு சாத்தியமான போராளி இருப்பார், அவர் எப்போதும் யாரிடமாவது சண்டையிடுவதைத் தேடுவார். ஏன் மனம் எப்போதும் சண்டையைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது? சண்டையிடுவதன் மூலம், ஈகோ குவிந்து, வலுவடைகிறது. சண்டையிடுவதன் மூலம் உங்கள் ஈகோ வளர்கிறது; சண்டை போடாவிட்டால் ஈகோ மறைந்துவிடும்.

“சண்டையில் ஈகோ இருக்கிறது; அது சண்டையின் விளைவு. நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக போராடுகிறீர்களோ, அவ்வளவு ஈகோ உள்ளது. நீங்கள் மட்டும் பூமியில் இருந்தால், சண்டையிட யாரும் இல்லை என்றால், உங்களுக்கு ஈகோ இருக்குமா? உங்களுக்கு ஈகோ இருக்காது. அதை உருவாக்க மற்றொன்று தேவை; மற்றொன்று அவசியம். ஈகோ ஒரு உறவு, அது உங்களுக்குள் இல்லை. நினைவில் கொள்ளுங்கள், ஈகோ உங்களுக்குள் இல்லை, அது உங்களுக்குள் இல்லை. அது எப்பொழுதும் உங்களுக்குள்ளும் மற்றவருக்குள்ளும் அமைந்துள்ளது - இடையில் எங்காவது, சண்டை நிலவுகிறது.

"அந்த ஈகோவுக்கு தொடர்ச்சியான சண்டை தேவை, ஏனென்றால் அது சண்டையை உண்கிறது. நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக சண்டையிடுகிறீர்களோ, அந்த அளவுக்கு உங்கள் ஈகோ வலுவடைகிறது. இது ஒரு போராளி. அதனால்தான் சரணடைவது மிகவும் கடினம். ஆனால் நீங்கள் சரணடையாவிட்டால் நீங்கள் துன்பத்தில் இருப்பீர்கள்.ட் சரணாகதி என்பது பேரின்பத்திற்கும், அழகுக்கும், உண்மைக்கும், அன்புக்கும், வாழ்க்கைக்கும், தெய்வீகத்திற்கும் வாசல். சரணாகதி என்பது கதவு. நான் 'சரணடைதல்' என்று கூறும்போது, ​​சரணடைதல் என்பது ஒருவரை நோக்கி இருக்க வேண்டும் என்று நான் அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. அது ஒரு சாக்கு; ஏனென்றால் உங்களிடம் சரணடைய யாராவது இருந்தால் ஒழிய நீங்கள் சரணடைய முடியாது - அதனால்தான் ஒருவர் தேவைப்படுகிறார். இல்லையெனில் தேவை இல்லை; நீங்கள் சரணடையலாம், கதவு திறந்திருக்கும்."

அழகு என்பது தெய்வீகத்தின் முதல் பார்வை - 

ராஜபார்வை

ராஜபார்வை 

இரண்டையும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்"....

(Tilopa  was an Indian Buddhist tantric)

உங்களுக்குள் முரண்பாட்டை ஒருபோதும்  ஏற்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள். உங்களிடம் வருவது எதுவாயினும் இரண்டையும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்!! இதனால் வெற்றி ஏற்படாது!! ஆனால் இருமைகளை  எளிதாக கடந்து செல்ல முடியும்!!  இரண்டுக்கும் சாட்சியாக இருக்க முடியும்!! உங்கள் மனம் விரும்பாத ஒன்றை அழித்து விட்டால் அது வெற்றி என்று நினைக்காதீர்கள்!! கடந்து செல்லுங்கள்.... சாட்சியாக இருங்கள்!! 

ஒருநாள் அந்தி சாயும் நேரத்தில்... என் நண்பருடைய கொழிக் கடையில்,  நான் உட்கார்ந்து இருந்தேன்.  அவர் கடையை மூடும் நேரம்.   அப்பொழுது ஒருவர் கோழி வாங்க வந்தார். கடையில் அந்த நேரம் ஒரு கோழி மட்டும்தான் பாக்கி இருந்தது. இது எனக்குத் தெரியும்.  சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் கடைக்காரராகிய நண்பர் என்னிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது,  "இன்று நல்ல வியாபாரம். அனைத்து கொழிகளும் விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டன என்றும் இன்னும்  ஒரே ஒரு கோழி மட்டும்தான் பாக்கி இருக்கிறது"  

என்றும்  - இந்த விஷயத்தை என்னிடம் கூறியிருந்தார்!!   

எனவே மிச்சம் இருந்த அந்த கோழியையும்  விற்றுவிட நேரம் வந்துவிட்டதால் மிகவும் சந்தோஷத்துடன்,   அந்த கோழியை எடை போட்டு அதன் விலை நூறு ரூபாய் என்றார். கோழி வாங்கவந்தவர்,  "எனக்கு இது போதாது இன்னும் பெரிய கோழி இருந்தால் நல்லது. விருந்தினர்கள் நிறைய பேர் வந்து விட்டார்கள்" - என்று கூறினார். 

கடையில் வேறு கோழி இல்லை என்பது தெரிந்திருந்தாலும் கடைக்கார நண்பர், கடைக்குள் அந்த கொழியை எடுத்துச் சென்றார்!! அதையே திரும்பவும் எடுத்துக் கொண்டு வந்து எடை போட்டு இது போதுமா? பாருங்கள்  இதன்  விலை நூற்றிஐம்பது  ரூபாய் என்றார்!!  

ஆனால் அந்த வாடிக்கையாளர்,  "நான் இரண்டையும் எடுத்துக் கொள்கிறேன் அதையும் எடுத்து வாருங்கள்" -  என்று கூறிவிட்டார்.!!   இப்போது கடைக்கார நண்பர் தர்ம சங்கடத்தில் நெளிந்தார்.....!! 

தந்த்ரா கூறுகிறது..... 

"மொத்த மெய்யிருப்புமே (existence) சங்கடத்தில்தான் இருக்கிறது!!  

எனவே  இரண்டையும் எடுத்துக்   கொள்ளுங்கள்.... இருமைகளை கடந்து வாருங்கள்.... என்று!! 

சொல்லப்போனால் இங்கு  இரண்டு என்பதெல்லாம்  இல்லவேயில்லை!! இருப்பது ஒன்றுதான்!!  வெறுத்தல் (hate) என்பது அன்பாயிருத்தலின் மற்றொரு அம்சமே!! கோபம் என்பது கருணையின் மற்றொரு எதிர் முனையே!! பகைமை என்பது பாசத்தின் மற்றொரு பார்வைக் கோணமே!! இவைகள் இரு வேறு அம்சங்கள் அல்ல என்பதை உணர்ந்து இரண்டையும்  ஏற்றுக்கொண்டால்....  இரண்டையும் கடந்து சென்று விடுவீர்கள்!!  வாழ்வில் எப்பொழுதும் இருமைகளுக்கிடையில்  வித்தியாசம் காணாமல் வெறுமனே சாட்சியாக மட்டும் இருந்து பாருங்கள்!!

திலோப்பாவின்(Tilopa) தந்த்ரா  கூறுகிறது.....   "இருமையை கடந்து விடுவதே ராஜபார்வை"  ஆகும்!! 

உன்னையே நீ கவனி.

  உன்னையே நீ கவனி.

ஒரு ஜென் குருவை சந்திக்க 

ஒரு சீடன் வந்தான்.

குரு,

அந்த இரண்டு மாடி கட்டிடத்தின் மேல் தளத்தில்

இருக்கிறார் என்பதை கேள்விப்பட்டு அங்கு சென்றான்.

குருவை வணங்கி நின்றான்.

' நான் உங்களிடம் 

உண்மை நிலையை அறிந்து கொள்ள வந்திருக்கிறேன்.

' நான் யார் ' என்பதை தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன் ' என்று பணிவாக

சொன்னான்.

சிரித்த முகத்துடன் அவன் அருகில் வந்த ஜென் குரு,

அவனை அப்படியே தூக்கி,

மேல் தளத்திலிருந்து,

கீழே வீசினார்.

தரையில் போய் விழுந்த சீடனின் உடலில் இரண்டு எலும்புகள் நொறுங்கின.

உடலில் 

மற்ற இடங்களிலும் 

நல்ல பலமான காயம்.

தாங்க முடியாத வலியில்

இருந்தான்.

கீழே இறங்கி வந்த குரு,

அந்த சீடனின் மேல் அமர்ந்து

அவனை உலுக்கினார்.

அவன் தாங்க முடியாத 

உடல் வலியில் வேதனையடைந்தான்.

பிறகு குரு நாதர்,

சீடனை அங்கேயே 

விட்டு விட்டு,

மேல் தளத்தில் உள்ள 

தனது இடத்திற்கு 

சென்று விட்டார்.

அன்று மாலையில்,

அந்த சீடன்,

அவரிடம் வந்து அவரது 

தாள் பணிந்தான்.

' அவன் மொட்டை தலையை

தடவி  விட்ட குரு,

' நீ கேட்டது கிடைத்து விட்டதா ? ' என்று அவனிடம் கேட்டார்.

' ஆம் குருவே ' என்றான் அவன்.

ஜென் தத்துவங்கள் வித்தியாசமானவை.

சீடனாக வரும் அனைவருக்கும் இந்த தண்டனை கிடையாது.

பிற குருவிடம் அனைத்தும் அறிந்து கொண்டு,

விளிம்பில் நிற்பவர்களுக்குதான்

அறை, உதை, வெளியே தூக்கி எறிந்து விடுவது எல்லாம்.

ஒரு சீடன்,

ஜென் குருவின் காலில் விழுகிற 

அந்த நேரத்திலேயே,

அந்த கண பொழுதிலேயே,

குரு,

 சீடனின் நிலை பற்றி உணர்ந்து விடுவார்

வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு

 ஒன்றுமே புரியாது.

அந்த சீடன் மீது

 பரிதாபப்படுவார்கள்.

ஒரு குரு,

தனது சீடனுக்கு,

தாங்கமுடியாத வலியை

அவனது உடலில் ஏற்படுத்துகிறார் என்றால்,

அந்த ' தாங்க முடியாத ' என்ற வார்த்தையின் 

அர்த்தமே வேறு.

' உன்னையே நீ கவனி.

நீயே உண்மையாக இருக்கிறாய்.

பிறகு,

அது பற்றி கேட்க வந்துவிட்டாயே ' என்று அர்த்தம்.

' நீயே ஒரு புத்தன் '

புத்தரை பற்றி என்னிடம் வந்து கேட்கிறாயே  ! "

தொடர்பு கொள்ள வழி இல்லாத போது,

இது போன்ற யுக்திகளை

பயன்படுத்தி,

சீடனை  உண்மையை கண்டறியும் விழிப்பு நிலைக்கு கொண்டு 

வந்து விடுவார்கள்

ஜென் குருமார்கள்.

மெழுகுவர்த்தி

மெழுகுவர்த்தி 

ஒரு ஊரில் ஞானி ஒருவர் இருந்தார். தனக்கு தான் எல்லாமே தெரியும் என்ற தலைக்கணம் எப்போதும் அவரிடம் இருந்தது. இதனாலேயே யாரையும் மதிக்கமாட்டார்.

ஒரு நாள் இரவு நேரம் வீதியில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது அவர் எதிரே ஒரு குழந்தை எரிகிற மெழுகுவர்த்தி ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு வந்தது.

 அந்த குழந்தையை பார்த்ததும் தனது திறமையை அந்த குழந்தையிடம் காட்டி திணறடிக்க விரும்பினார். அந்த குழந்தையிடம் சென்று வேடிக்கையாக கேட்டார்.

"ஏன் பாப்பா இந்த மெழுகுவர்த்தியை நீயாவை கொளுத்தினாயா"

"ஆமாம்" என்றது அந்த குழந்தை.

"சரி இந்த மெழுகுவர்த்தி முதல் எரியாமல் தானே இருந்தது. ஆனால், இப்போது எரிகிறது."

"ஆமாம்..."

"இந்த மெழுகுவர்த்திக்கு வெளிச்சம் எங்கே இருந்து வந்தது என்று காட்ட முடியுமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அந்த குழந்தை சிரித்தது.

இந்த மெழுகுவர்த்தியை ஊதி அணைத்து விட்டது.

அதன் பிறகு ஞானியை பார்த்து கேட்டது "இப்போ இந்த மெழுகுவத்தின் வெளிச்சம் போனதை பார்த்தீர்கள். அது எங்கே போனது என்று சொல்ல முடியுமா?" என்று இந்த குழந்தை இப்படி கேட்டதும் ஞானியின் ஆணவம் அழிந்தது.

தான் படித்ததெல்லாம் அந்த வினாடியில் சுக்கு நூறாகிவிட்டதை உணர்ந்தார்.

தனது முட்டாள்தனத்தை தானே உணர்ந்து கொண்டார்.

இதனால் நாம் இன்னாரிடமிருந்து இதைத்தான் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை யாரிடமிருந்தும் எதையும் கற்றுக் கொள்ளலாம்...!!!

மெல்லத்திறந்தது ஞானக்கதவு,,,,,,

 மெல்லத்திறந்தது ஞானக்கதவு,,,,,,

ஓஷோ அவரது ஞானம் பற்றி💥வானத்தில் கால் தடங்கள்

அந்த இரவு இன்னொரு உண்மை அதன் கதவைத் திறந்தது. 

ஓஷோ ஞானம் பெறுவதற்கு முன்பு1953 ஆம் ஆண்டு மார்ச் இருபத்தியோராம் நாள் எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. பல உயிர்களுக்கு நான் உழைத்துக் கொண்டிருந்தேன் - என்னை நானே உழைத்துக்கொண்டு, போராடிக்கொண்டு, என்ன செய்ய முடியுமோ அதைச் செய்து கொண்டிருந்தேன் - எதுவும் நடக்கவில்லை.

ஏன் எதுவும் நடக்கவில்லை என்று இப்போது எனக்குப் புரிகிறது. 

முயற்சியே தடையாக இருந்தது, ஏணியே தடுத்தது, தேடும் ஆசையே தடையாக இருந்தது. தேடாமல் அடையலாம் என்பதல்ல. தேடுதல் தேவை, ஆனால் தேடுவது கைவிடப்பட வேண்டிய ஒரு புள்ளி வரும். ஆற்றைக் கடக்கப் படகு தேவை, ஆனால் நீங்கள் படகில் இருந்து வெளியேறி அதையெல்லாம் மறந்து விட்டு அதை விட்டுவிட வேண்டிய தருணம் வரும். முயற்சி தேவை, முயற்சி இல்லாமல் எதுவும் சாத்தியமில்லை. மேலும் முயற்சியால் மட்டுமே எதுவும் சாத்தியமில்லை.

1953 ஆம் ஆண்டு மார்ச் இருபத்தியோராம் தேதிக்கு முன்பு, ஏழு நாட்களுக்கு முன்பு, நானே வேலை செய்வதை நிறுத்தினேன். முழு முயற்சியின் பயனற்ற தன்மையை நீங்கள் காணும்போது ஒரு கணம் வருகிறது. நீங்கள் செய்யக்கூடிய அனைத்தையும் செய்துவிட்டீர்கள், எதுவும் நடக்கவில்லை. மனிதனால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்துள்ளீர்கள். பிறகு வேறு என்ன செய்ய முடியும்? இயலாமையில் ஒருவன் எல்லா தேடலையும் கைவிடுகிறான்.

தேடல் நின்ற நாள், நான் எதையாவது தேடாத நாள், நான் எதிர்பார்க்காத நாள், அது நடக்கத் தொடங்கியது. ஒரு புதிய ஆற்றல் எழுந்தது - எங்கும் இல்லை. இது எந்த மூலத்திலிருந்தும் வரவில்லை. 

அது  எங்கிருந்தும் வந்து கொண்டிருந்தது. அது மரங்களிலும், பாறைகளிலும், வானத்திலும், சூரியனிலும், காற்றிலும் - எல்லா இடங்களிலும் இருந்தது. 

நான் மிகவும் கடினமாகத் தேடிக்கொண்டிருந்தேன், அது வெகு தொலைவில் உள்ளது என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். மேலும் அது மிக அருகாமையில் இருந்தது.

நான் தேடிக்கொண்டிருந்ததால், நான் அருகில் இருப்பதைப் பார்க்க இயலாது. தேடுவது எப்போதும் தொலைதூரத்திற்கானது,  - அது தொலைவில் இல்லை. நான் தொலைநோக்கு பார்வையுடையவனாக இருந்தேன், அருகில் பார்வையை இழந்திருந்தேன். கண்கள் தொலைதூரத்தில், அடிவானத்தில் குவிந்துவிட்டன, மேலும் அவை உங்களைச் சுற்றியுள்ள, அருகில் இருப்பதைப் பார்க்கும் தரத்தை இழந்துவிட்டன.

நாள் முயற்சி நின்றது, நானும் நின்றேன். ஏனென்றால் முயற்சி இல்லாமல் இருக்க முடியாது, ஆசை இல்லாமல் இருக்க முடியாது, 

ஈகோ, சுயத்தின் நிகழ்வு ஒரு விஷயம் அல்ல, அது ஒரு செயல்முறை. அது உங்களுக்குள் அமர்ந்திருக்கும் பொருள் அல்ல; ஒவ்வொரு கணமும் நீங்கள் அதை உருவாக்க வேண்டும். மிதிவண்டியை மிதிப்பது போன்றது. நீங்கள் மிதித்தால் அது நீண்டு கொண்டே செல்கிறது, நீங்கள் மிதிக்கவில்லை என்றால் அது நின்றுவிடும். கடந்த வேகத்தின் காரணமாக இது சிறிது செல்லலாம், ஆனால் நீங்கள் பெடல் செய்வதை நிறுத்தும் தருணத்தில், உண்மையில் சைக்கிள் நிற்கத் தொடங்குகிறது. அதற்கு அதிக ஆற்றல் இல்லை, எங்கும் செல்ல சக்தி இல்லை. விழுந்து இடிந்து போகிறது.

நாம் ஆசையை மிதிப்பதாலும், எதையாவது பெற பாடுபடுவதாலும், நம்மை விட முன்னேறிச் செல்வதாலும் ஈகோ இருக்கிறது. அதுதான் ஈகோவின் நிகழ்வு - உங்களை விட முன்னால் குதிப்பது, எதிர்காலத்தில் குதிப்பது, நாளை குதிப்பது. இல்லாதவற்றில் குதிப்பது ஈகோவை உருவாக்குகிறது. 

இல்லாத நிலையில் இருந்து வெளிவருவதால் அது ஒரு மாயக்காற்று போன்றது. இது ஆசையை மட்டுமே கொண்டுள்ளது, வேறு எதுவும் இல்லை. இது தாகத்தை மட்டுமே கொண்டுள்ளது, வேறு எதுவும் இல்லை.

ஈகோ நிகழ்காலத்தில் இல்லை, எதிர்காலத்தில் உள்ளது. நீங்கள் எதிர்காலத்தில் இருந்தால், ஈகோ மிகவும் கணிசமானதாகத் தெரிகிறது. நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருந்தால், ஈகோ ஒரு மாயை, அது மறைந்துவிடும்.

நான் தேடுவதை நிறுத்திய நாள்... தேடுவதை நிறுத்தினேன் என்று சொல்வது சரியல்ல, தேடும் நாள் நின்று விட்டது என்று சொல்வது நல்லது. மீண்டும் சொல்கிறேன்: தேடுதல் நிறுத்தப்பட்ட நாளே அதைச் சொல்ல சிறந்த வழி. ஏனென்றால் நான் அதை நிறுத்தினால், நான் மீண்டும் அங்கே இருக்கிறேன். இப்போது நிறுத்துவது எனது முயற்சியாகிறது, இப்போது நிறுத்துவது எனது விருப்பமாகிறது, மேலும் ஆசை மிகவும் நுட்பமான முறையில் உள்ளது.

பயம் - ஒரு கொடிய நோய்.

 பயம் - ஒரு கொடிய நோய்.,

பயம் ஒரு பெரிய மனித சாபம். இது ஒரு எதிர்மறை எண்ணம். இது உங்கள் மோசமான எதிரி. மரண பயம், நோய் பயம், பொது விமர்சனத்தின் பயம், உங்களின் சொத்து அல்லது பணத்தை இழக்க நேரிடும் என்ற பயம் போன்ற பல்வேறு வடிவங்களை இது எடுத்துக்கொள்கிறது. பயம் பல உயிர்களை அழித்து, மக்களை மகிழ்ச்சியற்றவர்களாகவும், தோல்வியடையச் செய்கிறது.

சிலர் போர்க்களத்தில் ஷெல் அல்லது ஷாட்களை தைரியமாக எதிர்கொள்ள முடியும். ஆனால் அவர்கள் பொது விமர்சனம் மற்றும் பொது கருத்துக்கு பயப்படுகிறார்கள். சிலர் காடுகளில் புலியை அச்சமின்றி எதிர்கொள்ள முடியும். ஆனால் அவர்கள் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரின் கத்தி மற்றும் பிஸ்டோரிக்கு பயப்படுகிறார்கள். நீங்கள் எல்லா வகையான பயங்களிலிருந்தும் விடுபட வேண்டும்.

----

மனதில் உள்ள கற்பனை சக்தி பயத்தை தீவிரப்படுத்துகிறது.

பயம் என்பது மாயை அல்லது மோகத்தின் காரணமாக, அவித்யா (அறியாமை) காரணமாக மொத்த மற்றும் பௌதிக சரீரத்தின் மீதுள்ள பற்று. சரீரத்தின் மீதான பற்றுதல் (மோஹ, தேஹத்யஸ) எல்லா பயத்திற்கும் காரணம். யோகா அல்லது ஞானத்தால் உடல் உறையை (அன்னமய கோஷத்தை) தூக்கி எறியக்கூடியவர் பயத்திலிருந்து விடுபடுவார். பயத்தை வென்றவன், அனைத்தையும் வென்றவன், மனதின் மீது தேர்ச்சி பெற்றான்.

---

சிலருக்கு அதிக அளவு இரத்தத்தை கண்டால் மயக்கம் வரும். சில ஆண்களால் அறுவை சிகிச்சையைப் பார்க்க முடியாது. அவர்கள் மயக்கம் அடைகிறார்கள். இவை அனைத்தும் மன பலவீனங்கள்.

சில மலம் அல்லது வாந்தியெடுத்தல் பொருட்கள் அருகில் இருந்தால் சிலர் தங்கள் உணவை எடுக்க முடியாது. எல்லா மன பலவீனங்களும் விசாரத்தால் ஒழிக்கப்பட வேண்டும்.

------

அமைதியான மனம் என்றால் தைரியம்.

ஆன்மீகப் பாதையின் சோதனைகள் மற்றும் சிரமங்களை நீங்கள் அச்சமின்றி எதிர்கொள்ளலாம்.

சுயத்தின் ஒற்றுமையை அங்கீகரிப்பதில் அதன் வேர் உள்ளது.”அபயம்” (அச்சமின்மை) தெய்வீக குணங்களில் ஒன்றாகும். நீங்கள் ஆத்மா என்று தொடர்ந்து நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மெல்ல மெல்ல அபரிமிதமான தைரியத்தை வளர்த்துக் கொள்வீர்கள். நீங்கள் அழியாத சுயம் (ஆத்மான்) என்ற ஒரே எண்ணம் ஒவ்வொரு விளக்கத்தின் பயத்தையும் திறமையாக அழிக்க முடியும்.

இந்த பயங்கரமான பயம் நோய்க்கு ஒரே ஒரு சக்திவாய்ந்த டானிக், ஒரு உறுதியான சஞ்சீவி. நீங்கள் அழியாதவர் (அமிர்தா), அச்சமற்ற (அபய) ஆத்மா என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். மெல்ல மெல்ல பயம் நீங்கும். தைரியம் என்ற நேர்மறை நல்லொழுக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். பயம் மெதுவாக மறைந்துவிடும்

அற்புதமான ஈர்ப்பு சக்தி

அற்புதமான ஈர்ப்பு சக்தி  

ஒரு முறை பிரபல இயற்பியல் விஞ்ஞானி நியூட்டனிடம் ஒரு பெண்மணி வந்து:

'மிஸ்டர் நியூட்டன் அவர்களே!, இந்த கண்டுபிடிப்புக்களை எல்லாம் எப்படி உங்களால் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது?" என கேட்டாள். 

அதற்கு விஞ்ஞானி நியூடன்: இலகுவான விடயம், பூமியில் கீழே விழும் பொருட்கள் பற்றி சிந்திப்பதில் நான் தினமும் என் நேரத்தைச் செலவழித்தேன். அதனால் இலகுவாக கண்டுபிடிக்க முடிந்தது." என்றார். 

அதற்கு அந்தப் பெண்மணி:  நானும்தான் நாளாந்தம் பல மணிநேரம் சிந்திக்கிறேன், ஆனால் எதுவும் ஆகவில்லையே!" என்றாள். 

அதற்கு நியூட்டன் அவளிடம்: நீங்கள் எது பற்றி சிந்திக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். 

அதற்கு அவள்: என்னுடன் சண்டைபிடித்து,

என்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற என் கணவரைப் பற்றித்தான்!" என்றாள். 

அதற்கு நியூட்டன்: நீங்கள் இருவரும் பிரிவதற்கு முன்னால் சித்தித்தீர்களா? அ‌ல்லது பிரிந்த பின்னால் சிந்தித்தீர்களா?

என்று கேட்டார். 

அதற்கு அவள்: 'பிரிந்த பின்னர்தான்" என்றாள். 

அதற்கு விஞ்ஞானி நீயூடன் அவர்கள்: நீங்கள் பிரிய முன்னர் உங்கள் கணவர் பற்றி சிந்தித்திருத்தால், அற்புதமான ஈர்ப்பு சக்தி விதியை கண்டுபிடித்திருப்பீர்கள்!" என்றார்.

பெண்ணின் எதிர்பார்ப்பு!

 பெண்ணின் எதிர்பார்ப்பு!

ஒரு மனிதன் தான் விரும்பும் ஒரு தோழியிடம், "எப்படிப்பட்ட ஆணை உன் வாழ்க்கை துணையாக தேடுகிறாய்?"என்றான்.

அவள் சிறிது நேரம் நின்று, அவன் கண்ணைப் பார்த்து, "உனக்கு உண்மையாகவே தெரிய வேண்டுமா?"

தயக்கத்துடன் “ஆமாம்” என்றான்.

அவள் விளக்கத் தொடங்கினாள்,

"என்னால் செய்ய முடியாததை, எனக்காக உன்னால் என்ன செய்ய முடியும் என்று ஒரு ஆணிடம் கேட்க வேண்டும்"

"என்னால் பணம் சம்பாதிக்க முடியும். நான் என் செலவுகளை பார்த்துக்கொள்ள முடியும். பிறர் உதவி இல்லாமல் என் வீட்டை நான் கவனித்துக்கொள்வேன்". எனவே, இவற்றை தவிர்த்து "உன்னால் எனக்கு என்ன தர முடியும்? என்று கேட்பேன்"

அவள் பணத்தைக் குறிப்பிடுகிறாள் என்று நினைத்து அவன் அவளைப் பார்த்தான். "நான் பணத்தைப் பற்றி பேசவில்லை, வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் சிறந்து விளங்க பாடுபடும் ஒரு மனிதன் எனக்குத் தேவை" என்றாள்.

அவன் திரும்பி உட்கார்ந்து, தன் கைகளை மடக்கி, அவளிடம் விளக்கம் கேட்டான். அவள் சொன்னாள்:

"எனக்கு மனதளவில் சிறந்து விளங்கும் ஒருவர் தேவை, ஏனென்றால் ஒரு பெண்ணுக்கு உரையாடல் மற்றும் மனக்கிளர்ச்சி அவசிய தேவை. என் உணர்வுகளின் மீது அக்கறையில்லாத மனிதன் தேவையில்லை."

"ஆன்மீக ரீதியான புரிதல் கொண்ட ஒருவர் எனக்குத் தேவை, ஏனென்றால் நான் சமமற்ற மனநிலையுடன் ஒருவருடன் இருக்க விரும்பவில்லை. நம்பிக்கையும், அவநம்பிக்கையும் ஒன்றாக வாழ்க்கை பயணம் மேற்கொள்ள முடியாது",

"அடிப்படை கட்டமைப்பே இங்கு பணம் என்றானவுடன், நான் நிதிச் சுமையுடன் வாழ விரும்பவில்லை. பண ரீதியாக சிறந்து விளங்க பாடுபடும் ஒரு நேர்மறை மனிதர் எனக்குத் தேவை."

"ஒரு பெண்ணாக நான் என்ன செய்கிறேன் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கு உணர்திறன் உள்ள ஒருவர் எனக்குத் தேவை, ஆனால் நான் தவறு செய்தால், என்னை தடுத்து நிறுத்தும் அளவுக்கு வலிமையான திறன் கொண்டவர் எனக்குத் தேவை."

"எனக்கு உறவுகளில் நேர்மையான ஒருவர் தேவை. பொய்களும் அக்கறையின்மையும் ஆண் மகனுக்கு அழகல்ல என்று நினைப்பவள் நான்"

"கடவுளால் கொடுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையில், நல்ல தலைவராகவும், நல்ல வழிகாட்டியாகவும் , நல்ல ஆலோசனை வழங்குபவராகவும் நல்ல நண்பராகவும் இருக்கக்கூடிய ஒரு குடும்பம் சார்ந்த மனிதர் எனக்குத் தேவை."

நான் மதிக்கக்கூடிய ஒருவர் எனக்குத் தேவை.

தன் பொறுப்புகளை கவனிக்காத ஒரு மனிதனுக்கு நான் அடிபணிய முடியாது.

அடிபணிந்திருப்பதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை; ஆனால் அவர் தகுதியானவராக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால், நான் அவரைத் தேடவில்லை. அவர் என்னைக் கண்டுபிடிப்பார். அவர் என்னுள் தன்னை அடையாளம் கண்டு கொள்வார். அவர் எப்போதும் என்னிடம் ஈர்க்கப்படுவார். கடவுள் பெண்ணை ஆணுக்கு துணையாகப் படைத்தார்.

"ஒரு மனிதனால் தனக்குத்தானே உதவ முடியாவிட்டால் என்னால் அவருக்கு உதவ முடியாது." புரியவில்லையா? அதாவது அவனே என்னை கண்டுபிடித்து என்னிடம் வருவான் என்கிறேன்."

சொல்லி முடித்ததும் அவனைப் பார்த்தாள். அவன் ஒரு குழப்பமான முகத்துடன் அமர்ந்திருந்தான்.

"நீ நிறைய எதிர்பார்கிறாய்" என்றான்.

அவள் பதிலளித்தாள், "எனது மதிப்பு எனக்கு தெரியும். அதானால் தான்."என்று.....

யாருக்கு யார் என்று இறைவன் வகுத்த விதி ; சேர வேண்டிய தருணத்தில் சரியாக வந்து சேரும்! என்ற முணுமுணுப்புடன் இருவரும் சென்றார்கள்!

கூனியின் குணமும் சகுனியின் இயல்பும்

கூனியின் குணமும் சகுனியின் இயல்பும் 

தவறுகளில் தேங்கிக்கிடப்பதே முன்னேற்றத் திற்கான முக்கிய தடையாகும். அறிஞர்🌹

கூனியின் குணமும் சகுனியின் இயல்பும்

எல்லோரும் ஒரே குணவியல்புடன் இருக்க முடியுமா? என்றால் இல்லவே இல்லை.

ஒவ்வொருவரும் தத்தம் சிந்தனைக்கு ஏற்ப குணவியல்புகளில் வேறுபட்டவர்களாக இருப்பர்.

இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த இறை வன் அனைவரையும் ஒரே குணவியல்புடன் - ஒரே தன்மை வாய்ந்த அறிவுடைமையுடன் படைத்திருக்க முடியும்.

அவ்வாறான படைப்பு இந்த உலகில் எந்த ஆக்கத்தையும் தரமாட்டா.

ஆம், எலியைப் படைத்த இறைவன் பூனை யையும் படைத்தான். அப்போதுதான் பூனை யும் எலியும் விழிப்புணர்வோடு தம்மைப் பாது காத்துக் கொண்டு வாழ வேண்டும் என்ற உணர்வோடு உற்சாகமாகச் செயற்படும்.

மாறாக எலிக்கு எதிரிகள் இல்லை என் றால், பூனையின் மிக்க நட்பு எலி என்றால், அவற்றுக்கு ஏது வாழ்வு. இதேபோன்றுதான் அனைத்தும்.

ஒரே மொழி, ஒரே இனம், ஒரே சமயம் என்பதாக இப் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தருளு வது ஒன்றும் இறைவனுக்குப் பெரிய காரிய மல்ல.

ஆனால் எல்லாம் ஒன்றென்றிருந்தால், அத்தனையும் இல்லாமல் போய்விடும்.

ஆம், ஒரே சமயம் என்ற நிலைமை இருந் தால்; உலக மக்கள் முதலில் கடவுளைத்தான் மறந்திருப்பர்.

ஒரே மொழி என்றால், இந்த உலகம் சைகை மொழியில்தான் உரையாடியிருக் கும்.

ஆக, எதுவும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டு இருக் கும்போதுதான் அவை கடும் போட்டியிட்டு உயிர்ப்போடு வாழ்ந்து கொள்ளும்.

அந்த வகையில் இராமாயணத்தில் கூனி, அவதார புருஷராகிய இராமபிரானின் பட்டா பிசேகத்தைக் குழப்புவதற்காகப் பிறந்தாள்.

அவளின் உடற்கூனும் உள்ளத்து அங்க வீனமும் இல்லாதிருந்தால், இராமாயண

காப்பியம் நமக்குக் கிடைத்திருக்க மாட்டாது.

ஆக, இராமருக்கு முன்னதாகவே அவ ரின் பட்டாபிஷேகத்தைக் குழப்புகின்ற மந்தரை எனும் கூனி மண்ணில் பிறந்து விட்டாள்.

கூனியின் பிறப்பு இராமரைக் காட்டுக்கு அனுப்புவது மட்டுமல்ல, இராவண வதத்துக் கும் அதுவே காரணம்.

இதுபோன்றுதான் மகாபாரதத்துச் சகுனி. கௌரவர் சேனைக்கான அழிவு; கௌர வர்களைக் காப்பாற்வதற்காகச் சூழ்ச்சி

செய்த சகுனியால் ஆயிற்று.

சூதில் சகுனியின் சூழ்ச்சி இல்லை யாயின், பாண்டவர்கள் வனவாசம் செல்வது ஒருபோதும் நடந்திருக்காது. 

அவர்கள் வனம்செல்லாவிடில், பகவத் கீதையை நமக்கு யார் தருவார். ஆக கூனி, சகுனி என்போர் இன்னும் உயிர்ப்போடுதான் இருக்கிறார்கள். இதுவே உலக நியதியாம்..

சிந்தனைத்தடாகம்

சிந்தனைத்தடாகம் 

பிடிக்காத பெண்ணை திருமணம் செய்த பிறகு பெற்றோர்கள் வழக்கமாக சொல்லுவது 'கவலைப்படாதே போக போக உனக்கு அவள் மேல் காதல் வந்துவிடும்.' போக போக வருவது காதல் அல்ல பழக்கம். பிறகு அதில் பிறக்கும் அர்ப்பணிப்பு. தொன்மையான வேட்டைக்காரன் இறைச்சியை உண்ண விரும்பியபோது, ​​புலியிடம் சிலவற்றை தனக்கு விட்டு விடுமாறு  கேட்டான். புலியும் தந்தது, என்னை என்றும் கொல்லாதே என்ற நிபந்தனையோடு. இதே நிலையில் தான் நம்மூர் கணவன் மனைவியும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றனர். வியாபார ஆற்றலை நம் திருமண அமைப்பில் அற கட்டளையாக மாற்றி வைத்துள்ளது நமது சுற்று சூழல்கள். அனுபவம் மனிதன் தனக்கு நேர்ந்ததைக் கொண்டு என்ன செய்கிறான் என்பதே. இதை அறிந்தவன் நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட சமுதாய கோட்பாடுகளின் செல்வாக்கு இல்லாமல் நம் முழு வாழ்க்கையையும் நாம் வாழ்ந்தால், வாழ்க்கையுடன் மேலும் நெருக்கமாகவும் உணர்வுகளுடன் நெருக்கமாகவும் இருக்க நம்மை சமுதாயம் விடாது என்பதே

கிறிஸ்தவ கடவுள் இந்து கடவுள் யூதக் கடவுள்கள் இறந்துவிட்டார்கள். இதைத்தான் நீட்சே சொன்னார் .

இன்னும் பல கடவுளால் இருந்திருக்கிறார்கள் .

அனைவரும் அழித்து போய் இல்லாமல் போய் விட்டார்கள்.

 பட்டியல் போட்டுப் பார்த்தால் இத்தனை கடவுளார் இருந்திருக்கிறார்களே என்று அதிசயத்து போய்விடுவாய் !

அப்படிப்பட்ட பட்டியல் ஒன்றை நான் பார்த்திருக்கிறேன் 

ஆனால் இப்போதோ அவர்கள் பெயர்கள் கூட யாருக்கும் நினைவில் இல்லை.

 பட்டியல் முழுக்க படித்து பார்த்தேன் நிறையத்தால் கடவுள் ஆராய் கற்பித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

 அந்த கடவுளார் மீது சலிப்பு தோன்றிய போது புதிய கடவுளாரை கற்பித்துக் கொள்கிறார்கள் .

பழைய பொம்மைகளுக்கு பதிலாக புதிய பொம்மைகள்.

 இந்த கடவுளால் பிறக்கிறார்கள் இறக்கிறார்கள்.

 ஆனால் இவர்கள் உண்மையான கடவுள் அல்ல.

 உண்மையான கடவுள் வாழ்க்கை தான்.

 தான். மற்றவர் .

உயர்ந்தவர். தாழ்ந்தவர் .

கருப்பர் .சிவப்பு. என பிரிவினை ஏதும் இன்றி வாழும் வாழ்க்கை தான் கடவுளால்

நீங்கள் ஒரு நபர் மீது எரிச்சலும், கோபமும் கொள்ளும்போது உங்கள் மூளையில் ஒரு வடிவம் உருவாகிறது.

உங்கள் எரிச்சலும், கோபமும் அதிகரிக்க அதிகரிக்க அந்த வடிவம் ரொம்ப வலுவாக மாறிவிடுகிறது.

அந்த வலுவான நிலைமை பின்னர் உங்கள் இயல்பாகவே மாறிப் போகிறது.

அதன் பின் கோபமும், எரிச்சலும் இல்லாமல் வாழ்வது உங்களுக்கு குதிரைக் கொம்பாகி விடும்' என்கின்றன மருத்துவ ஆராய்ச்சிகள்.

'மன்னிக்கும் பழக்கமுடைய மனிதர்கள் ஆனந்தமாகவும், ஆரோக்கியமாகவும் இருக்கிறார்கள்' என்கின்றன பல்வேறு ஆராய்ச்சி முடிவுகள்.

'கேம்பைன் பார் பர்கிவ்னஸ் ரிசர்ச்' சுமார் 48 ஆராய்ச்சிகளின் முடிவை விலாவரியாக எடுத்துரைக்கிறது. எல்லா ஆராய்ச்சிகளுமே மன்னிக்கும் மனிதர்கள் உடலிலும், உள்ளத்திலும் ஆரோக்கியமாகவும் ஆனந்தமாகவும் இருப்பதாக அடித்துச் சொல்கின்றன.

ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக் கழக பேராசிரியர் தனது 'லேர்ன் டு பர்கிவ்' (மன்னிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்) எனும் நூலில் மன்னிப்பின் மகத்துவத்தையும், அது தரும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கையையும் பற்றி பிரமிப்பூட்டும் வகையில் எழுதியிருக்கிறார்.

மன்னிப்பவர்களுக்கு புற்றுநோய் வரும் வாய்ப்பும் குறைவு என்கின்றன ஏல் மெடிக்கல் பல்கலைக்கழக ஆய்வுக் கட்டுரைகள்.

மன்னிக்கும் மனம் நமது உடலில் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியை அதிகரிக்கும். மன அழுத்தத்தை குறைக்கும். இதுவே காரணமாம்.

இந்தியா மதங்களின் நாடு. மதங்கள் எல்லாமே மன்னிப்பைப் பேசுகின்றன.

`ஒரு மனிதன் தேவ நிலையை அடையவேண்டுமெனில் மன்னிப்பும் அவனிடம் இருக்க வேண்டும்' என்கிறது பகவத் கீதை.

இஸ்லாம் கடவுளை 'அல் கபிர்' என்கிறது, முழுமையாய் மன்னிப்பவர் என்பது அதன் அர்த்தம்.

'மன்னிக்க மறுப்பவர்கள் சுவர்க்கம் செல்ல முடியாது' என்கிறது கிறிஸ்தவம்.

ஆனால் மதங்களைப் பின்பற்றும் நமது நாட்டில் மன்னிப்பு எவ்வளவு தூரம் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறது?

நாட்டில் நடைபெறும் இன்றைய நிகழ்வுகளை மீடியாக்களில் பார்த்தாலே உண்மைத்தன்‍ையை தெரிந்துகொள்ள முடியும்..

மன்னிப்பு சட்ட திட்டங்களால் வருவதில்லை.

மன்னிக்கும் மனதுடைய மக்களுடன் பழகும் போது நம்மை அறியாமலேயே அந்த நல்ல பழக்கமும் நம்முடன் வந்து ஒட்டிக் கொள்கிறது.

மன்னிக்கும் மனநிலை பெற்றோருக்கு இருந்தால் பெற்றோர்களைப் பார்த்து வளரும் குழந்தைகள் மன்னிக்கும் மனநிலையை எளிதாகவே பெற்று விடுவார்கள்.

குழந்தைகளுக்கு மன்னிக்கும் மனம் இயல்பாகும்போது எதிர்கால சமூகம் வன்முறைகளின் வேர்களை அறுத்துவிடும்.

அடுத்தவர்களுடைய மனநிலையில் இருந்து கொண்டு நமக்கு நேர்ந்த கசப்பான நிகழ்வை யோசித்துப் பார்த்தால், பெரும்பாலான கோபங்கள் விலகிவிடும்.

குறிப்பாக கணவன் மனைவி, குடும்பத்தினருக்கு இடையேயான பிணக்குகள், எரிச்சல்கள், வெறுப்புகள் போன்றவையெல்லாம் கதிரவன் கண்ட பனிபோல விலகிவிடும்.

பலவேளைகளில் நாம் கோபத்தை விட்டு விட ரொம்பவே தயங்குகிறோம்.

கோபம் என்பது வீரத்தின் அடையாளம் என்று போலியாக கற்பனை செய்து கொள்கிறோம்.

எதிர் நபர் மன்னிப்புக்குத் தகுதியற்றவர் என்று முடிவு கட்டி விடுகிறோம்.

அப்படி நினைப்பதன் மூலம் நாம் பெரியவர்களாக முயலும் உளவியல் சிக்கலே இது.

மன்னிப்பு கடந்த காலத்தின் நிகழ்வுகளை மாற்றாது.

ஆனால் அது எதிர்காலத்தின் பாதைகளில் ஆனந்தமான பூக்களைச் சொரியும்.

வாழ்க்கை பணத்தினாலோ, செல்வத்தினாலோ கட்டப்படுவதல்ல. அது அன்பின் இழைகளால் பின்னப்படுவது.

உண்மையான அன்பு இருக்கும் இடத்தில் மன்னிக்கும் மனம் தானே முளைவிடும்.

மன்னிப்புக் கேட்கும் எவருக்கும், மன்னிப்பை மறுக்காதீர்கள்.

மன்னிப்புக் கேட்காதவர்களையும் மன்னிக்க மறக்காதீர்கள்.....

காதலில் ஒருவரை ஒருவர் மயக்கும் கலை இன்று சட்டரீதியாக கொந்தளிப்பான ஆய்வறிக்கையாக மாறியுள்ளது. ஆதியில் நாம் முகத்தை ஆற்றில் ஒட்டிக்கொண்டு மிருகத்தைப் போல தண்ணீர் குடித்தவர்கள். நாம் மலைகளுடன் பேசினவனவர்கள். காட்டுமிராண்டித்தனமாக காதலித்தவர்கள். திடீருன்னு காதலிலும் காமத்திலும் கண்ணியமாகவும் ஒழுக்கமாகவும் நடந்துக்க சொல்லி கட்டளை. காதலும் காமமும் சீர்திருத்த முடியாத ஒரு போதை மேம்படுத்த முடியாத ஒரு தவறு நுகர முடியாத திரவியம் பாட முடியாத ச ரி க ம ப விளையாட முடியாத சூதாட்டம் ஆனால் இன்று ஆசைப்பட முடியாத ஒரு ஆசையாக காதலும் காமமும் மாறி விட்டது. காலத்துக்கு ஏற்றால் போல்  இன்று ஒழுக்க விதிகள் பின்பற்றப்படும் போது மட்டுமே மயக்குதல் நிலைத்திருக்கும். இந்தப் படித்த உலகில் காதலியை கவரும் பொழுது பொறுமையாக இருக்க வேண்டும். ஒரு இரவில் அவளோ அவனோ மயங்க போவதில்லை. இன்று ஆண்கள் காதலனை காதலியை கவர்ந்து மயக்கி தன் வசப்படுத்தும் கவர்ச்சியான கலையைப் புரிந்து கொள்ளாமல், டார்வினின் மூதாதையர் குரங்குகளாக மாறி பெண்களை கொடூரமாக கற்பழித்து அவர்களைக் கொல்கிறார்கள். அவளுடைய குற்றத்தில் பங்குதாரராக இருப்பது காதல் அவள் மீது குற்றம் செய்வது ஆண்மையின் இயலாமை...Courtesy: Art Eternal

போர் முடிந்த பிறகு ஒரு சிப்பாய்யிடம் தளபதி கேட்டார் " பட்டாளத்தில் இருக்க போகிறாயா இல்லை ரிட்டயர் ஆக விருப்பமா" பதில் வந்தது " நான் துண்டு துண்டுகளாக பல துறைகளில் ஆய்வு செய்ய விரும்புகிறேன். அரசியல், கலாசாரம், பாரம்பரியம், மதம், மானுடவியல், காதல், சமூக நீதி, காமம், புத்தகம், போதை பொருள், தத்துவம், சினிமா, நீல படங்கள், பயங்கரவாதம், தீவிரவாதம், இன சுத்திகரிப்பு உட்பட. இவை அனைத்திலிருந்தும் சிலவற்றை புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க போகிறேன். அதற்கு மேல் உலகத்துல என் வீடு போல் ஒரு போர்களம் என் குடும்பத்தார் போல் கவித்துவமான எதிரி படை எங்கும் கிடையாது. அவர்களை தீவிரமாக அறிந்து கொள்ள போகிறேன். அதற்கு தளபதி "எல்லாப் போர்களும் ஒரு சிந்திக்கும் மனிதன் தோல்வியடைந்தான் என்பதற்கு அறிகுறியாகும். உன்னை போன்ற புத்திசாலிகள் சந்தேகங்கள் நிறைந்தவர்கள். நீ சுடும் தோட்டாவின் படைப்பாற்றலை முடக்குவாய். முட்டாள்கள் நம்பிக்கை நிறைந்தவர்கள். அர்த்தமற்ற போருக்கு இரண்டாவது வகை தேவை. நீ கிளம்பு.."Courtesy: Perceptive Artista

தலை சிறந்த காதலர்களுக்கு வழக்கமான காதல் முறைகள் பிடிப்பதில்லை. செக்ஸில் நாடகம் அவர்களின் வாழ்க்கையை சிலிர்க்க வைக்கிறது. பிரபஞ்சம் இந்த மாஸ்டர் காதலர்களை துல்லியமாக உருவாக்க மிகுந்த நேரத்தை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது ஏனென்றால் அவர்கள் அனைவரிடமிருந்தும் வித்தியாசமான ஒன்றை பாலியல் உலகிற்கும் எழுத்தாளர் உலகிற்கும் வழங்கி உள்ளது. சிறந்த காதலர்களுக்கு மற்ற பெண்களைத் தேட நேரமில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் தங்கள் சொந்தத்தை நேசிப்பதற்கான புதிய வழிகளைத் தேடுவதில் மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் காதல் செய்யும் அத்தனை கோணங்களையும் மற்றும் காதல் செய்யும் செயல்முறையின் அனைத்து பகுதிகளையும் மேய்ந்து தின்றவர்கள். பரந்த கடற்கரைக்கு முன், அலைமோதும் நதியின் கரை மேல், பட்டபகலில் சூரியனின் அழகுடன், நிலவு வெளிச்சத்தில் தூங்கும் உடைந்த கோவிலுக்குள்ளே, பால் கொதிக்கும்போது சமையலறையில், கைவிடப்பட்ட காரின் பின் இருக்கையில், அறுவடை செய்த வயல்களில், மரணத்தையும் பாலினத்தையும் இணைக்கும் கல்லறையில் கூட இந்த புது படைப்பில் முழுகிய ஜோடி காமத்தின் உச்சத்தை அடைகிறார்கள். நிர்ணயிக்கப்பட்ட இடத்தில் நேரத்தில் காதல் புரியும் கணவன் மனைவி போல் இவர்களுக்கு காமம் சலிப்பு தட்டுவதில்லை...Courtesy: Academic Painting/ La Peinture Acadèmique♥️

பழுத்த இலைகளின் நடுவே 

ஓரு பச்சை இலையாய் நீ எனக்குத்தெரிந்தாய் 

எத்தனை கணங்கள்

பார்த்தேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை

ஒளிபட்டுத் தெறிக்கும் 

உன் யெளனத்தில் கிறக்கமுற்ற என் மனம்

ஒரு ஊஞ்சலைப் போல ஆடத் தொடங்கியது

பல்வேறு திசைகளில் ஆடும் உன்னை இமைகள் விரித்து 

பார்வைகள் சுழற்றிப் பார்தேன் 

ஒவ்வொரு திசையிலும் வெவ்வேறு அழகில் ஒளிர்ந்தாய்

நின்ற இடத்தைவிட்டு நகராத நான் உன் வனப்பில் வீழ்ந்தேன்

காற்றின் பாடலில்  உன் நளீனம் உன்னதத்தில் மிதந்தது

நான் பிரார்த்தித்துக்கொண்டது என்னவெனில் 

நீ எப்போதும் பழுத்து உதிர்ந்துவிடாத

பச்சிலையாய் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான்

என் கண்களைவிட்டு நீ உதிர்ந்து 

மறைவதை ஒரு போதும் ஏற்காது என்னுள்ளம்

நீ அப்படியே துளிர்த்திரு நான் உன் மீது விழித்திருப்பேன்.

எப்போதும் ஆசையாய் ஆவலாய் உன்னை தழுவ,,,,,,,

                                                                     அன்பின் பிரேமிதாஸ்

என் இறூதி வாழ்நாள் முழுவதும் காத்திருக்க வைத்தாய். உறவுகளின் அரவணைப்பில் இருந்து ஒதுங்கினேன். வாழ்க்கையின் பொறுப்புகளில் இருந்து, அதன் வடிவத்தை விட்டு உன்னை நாடினேன். உனக்காக சம்பாதிக்க துடித்தேன். வாழ்க்கையில் தனியாக இருப்பது மிகவும் கடினம் மற்றும் சில நேரங்களில் தனியாக இருப்பது மிகவும் சுகம் என்பதை அறிந்து கொண்டேன். உன் குடும்பத்திற்காக எல்லாவற்றிற்கும் தலையை ஆட்ட கடமை பட்டவன் நான். திருமணமாகி குழந்தைகள்  பெற்றாய். இப்போது  தனியாக இருக்கிறாய். இன்று என் காதலை ஏற்க விரும்புகிறாய். இது வருவதை நான் எதிர் பார்க்கவில்லை. உரையாடல் கவிதையாக மாறும். சிரிப்பு இசையாக கேட்கும். திரும்பவும் ஒன்றாகச் செலவழிக்கும் நேரம் ஒரு மெல்லிசையாக மாற்றியமைக்கும், அது பழையதாக இல்லாமல் புதிதாக  மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் எனக்கு. உனக்கு குழந்தைகளின் நினைவு, இறந்த உன் கணவருடன் வாழ்ந்த வருடங்களை உன்னால் மூட முடியாது. கடவுளுக்கு கொடூரமான நகைச்சுவை உணர்வு உண்டு. நீண்ட காலமாக உனக்காக காத்திருந்ததைப்போல என் காதல்  கனவுகளில் உன் நினைவு ஆட்சி செய்தது. அது எனக்கு மகிழ்வை தருகிறது. உனக்கு பாதுகாப்புஅளித்தது. நிஜ வாழ்க்கையில் இனிமேல் என்னால் காதல் தியாகியாக இருக்க முடியாது. கவலைப்படாதே உன் தனிமையை உன் குடும்பத்தின் பொறூப்புகள்  நான் சுமப்பேன். உன்னையும் என் இதயத்தில் என்றூம்

ஆசிரியர்களின் எதிர்காலம் அவர்கள் கண் முன்னே கொல்லப்படுவதால், அவர்கள் தொழில் மேல் எந்தப் பற்றும் இல்லை என்பதை ஆதாரம் காட்டுகிறது. ஒரு பள்ளியில் மிக சில ஆசிரியர்கள் மட்டும் விரிவுரையாளர் உதவிப் பேராசிரியராகவும் பதவி உயர்வு கிடைக்கிறது. மற்றவர்கள் முப்பதைந்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு அதே நிலையில் பணி ஓய்வு பெறுகிறார்கள். விரக்தியில் நம்பிக்கையோ உற்சாகமோ அவர்களுக்கு இல்லை, மேம்படுத்தி கொள்ளும் பசியும் இல்லை. தினமும் வகுப்பறையில் வழக்கமானதை ஓப்பிக்கிறார்கள். சொன்ன நேரத்தில் சிலபஸை முடிக்க. அதனால்தான் என்னமோ இவர்களின் நெறிமுறை ரேடாரை விட்டு வெளியேறும் பல மாணவர்கள்  நேர்மையின்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலம் இந்த கசப்பான மனநிலையில் உள்ள டீச்சர்கள் கைகளில் உள்ளது. யாரவது ஒரு ஆசிரியர்  தங்களை மேம்படுத்திக் கொண்டால் அவர்களிடம் படிக்கும் மாணவர்கள் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள். பார்வையற்றவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தனக்கு உதவிய வாக்கிங் ஸ்டிக்கை கண் பார்வை வந்த முதல் நாளில் தூக்கி எறிவது போல் நாம் நமது படிப்பு முடிந்தவுடன் நமக்கு பல விஷயங்களை கற்றுக் கொடுத்த ஆசிரியர்களை தூக்கி எறிகிறோம். ஒரு ஜ. ஏ. ஸ் அதிகாரியை விட  ஆசிரியர்களுக்கு அதிக சம்பளம் வாங்கி கொடுக்க வேண்டிய பொறுப்பு நமது...

உன்னிடம் எல்லாமும் சொல்லிவிட்டேன்

நீ அறிந்தும் அறியாதது போலிருக்கிறாய்

நீண்ட உன் கரங்களில் 

என் மனதை பூங்கொத்தைப் போல் தந்துவிட்டேன்

அதன் உள்வெளிகளில் உட்சென்று

என்னைக் கலைத்துப்போடு

உன் மீதான பெருங்காதலும்

மோகமும் சிதறி விழும்

நானென்பதில் உன் உயிரையும்

என் மீதான உன் உயிர்த்த

பார்வைகளையும்

கிறங்கச் செய்யும் தாமரையாய்

விரியும் உன் இதழ்களையும்

உன் சுவாசத்திலிருந்து வெளியேறும்

உயிர்க்காற்றையும் 

சேகரித்துக்கொண்டுள்ளேன்

மிக எளிதாக கடந்து செல்லும்

உன்னிடம் தயக்கமுறும் உரையாடலை

சொல்ல முடிவதில்லை

நீ எனக்காய்த் திறவாத உன் இதயத்தில்

என்ன சேமித்திருக்கிறாய்

உன் இமையோரங்களில் 

என் பிம்பம் அவ்வளவு

வாஞ்சையாக நகர்ந்து செல்வதைப்

உணர்ந்திருப்பாய்

சொல்லின் வண்ணங்களில்

உன்னை வானவில்லின் அழகில்

வரைந்து வைத்திருக்கிறேன்

திரும்பத் திரும்ப 

உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதில்

ஆனந்தம் பெரும் அலையாய்

ஆர்ப்பரிக்கும் வேளை

அடர்வனத்தில் ஒரு பட்டாம்பூச்சி போல 

தொலைந்து போகிறேன்

எனக்கான உன் வாக்கியங்களில்

நடந்து போக உன் அனுமதிக்காய்

காத்திருக்கிறேன்

உன் மனதின் பூங்கொத்துகள்

சலசலத்துக்கொண்டிருப்பது

எனக்கு கேட்கத் தொடங்கிவிட்டது.

ஆசிரியர்களின் எதிர்காலம் அவர்கள் கண் முன்னே கொல்லப்படுவதால், அவர்கள் தொழில் மேல் எந்தப் பற்றும் இல்லை என்பதை ஆதாரம் காட்டுகிறது. ஒரு பள்ளியில் மிக சில ஆசிரியர்கள் மட்டும் விரிவுரையாளர் உதவிப் பேராசிரியராகவும் பதவி உயர்வு கிடைக்கிறது. மற்றவர்கள் முப்பதைந்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு அதே நிலையில் பணி ஓய்வு பெறுகிறார்கள். விரக்தியில் நம்பிக்கையோ உற்சாகமோ அவர்களுக்கு இல்லை, மேம்படுத்தி கொள்ளும் பசியும் இல்லை. தினமும் வகுப்பறையில் வழக்கமானதை ஓப்பிக்கிறார்கள். சொன்ன நேரத்தில் சிலபஸை முடிக்க. அதனால்தான் என்னமோ இவர்களின் நெறிமுறை ரேடாரை விட்டு வெளியேறும் பல மாணவர்கள்  நேர்மையின்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலம் இந்த கசப்பான மனநிலையில் உள்ள டீச்சர்கள் கைகளில் உள்ளது. யாரவது ஒரு ஆசிரியர்  தங்களை மேம்படுத்திக் கொண்டால் அவர்களிடம் படிக்கும் மாணவர்கள் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள். பார்வையற்றவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தனக்கு உதவிய வாக்கிங் ஸ்டிக்கை கண் பார்வை வந்த முதல் நாளில் தூக்கி எறிவது போல் நாம் நமது படிப்பு முடிந்தவுடன் நமக்கு பல விஷயங்களை கற்றுக் கொடுத்த ஆசிரியர்களை தூக்கி எறிகிறோம். ஒரு ஜ. ஏ. ஸ் அதிகாரியை விட  ஆசிரியர்களுக்கு அதிக சம்பளம் வாங்கி கொடுக்க வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு

அவர்கள் ஒருவரையொருவர் எதிரிகளாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஒரு தந்தைக்கும் வெவ்வேறு பெண்களுக்கும் பிறந்தவர்கள் யூதர்களும் பாலஸ்தீனியர்களும். முதல் தாரத்து வயிற்றில் கரு தங்கவில்லை இன்னொரு தாரத்தை நோக்கி ஓடியது அந்த ஆணின் மனம். பிறகு இருவருக்கும் கரு தங்கி விட்டது. பிறக்கும் குழந்தைகள் தர போகும் தொல்லைகள் உலக போர் அளவுக்கு வந்து சேருமென்று ஒருபோதும் கற்பனையில் கூட அவன் எதிர்பார்த்த இருக்க மாட்டான். வழக்கம்போல் இரு தாரத்து பிள்ளைகளுக்கு நடுவே வரப்பு சண்டை அதனுடன் மத சண்டையும் கலந்து விட்டது. ஒரு குழுவிற்குச் சொந்தமான உணர்வு மற்றும் அந்தக் குழுவின் நலன்களைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தால் போரைத் தூண்டலாம். சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் மனிதர்களுக்கு வன்முறையில் உள்ளார்ந்த நாட்டம் இருப்பதாகக் கூறுகின்றனர். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்ததை விட இன்று நடக்கும் விஷயங்கள் மிகவும் வித்தியாசமானது. அன்று இருந்த இசையும் இன்றைய இசை வித்தியாசமானதாக இருந்தாலும். நாக்கு ருசி வித்தியாசமானதாக இருந்தாலும் மக்கள் மாறி வரும் இசை மற்றும் சுவைக்கு ஏற்றவாறு தங்களை மிகவும் மாற்றி கொள்கிறார்கள். ஆனால் வரப்பு மதம் சாதி சண்டைகளில் மட்டும் அன்று முதல் இன்றுவரை அவர்களிடம் எந்த மாற்றமும் இல்லை...Courtesy: World in my eyes♥️

ஒவ்வொரு நாளும் கண்ணியத்தைப் பற்றி நீ இன்னும் எவ்வளவு கற்று கொள்ள வேண்டும் என்பதை உணர வேண்டும். முதலில் அது பெண்களுடனான உன் நடத்தையில் தொடங்குகிறது.'  'அப்போது ஒரு பெண்ணை கவரும் கற்பனைகள் என்னுடன் விளையாடுவதை எப்படி நிறுத்துவது என்று முதலில் நான் கற்று கொள்ள வேண்டும். கவரும் கலையில் கண்ணியம் குறைச்சல் ' என்றான் மாணவன். அதை நானே இன்னும் கற்கவில்லை என்று நினைத்து சிரித்தார் ஆசிரியர். பல விஷயங்களை எப்படி உணர்கிறோம் என்று நமக்கு தெரியும் ஆனால் அதை எப்படி வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று தெரியாது. எதிர் பாலினத்தை எப்படி மயக்குவது என்பது ஒரு சிக்கலான கணிதம். கவரும் கலையின் வெற்றி தோல்விக்கு நடுவே தவிக்கும் பல காதல் கதைகள். கவரும் கலையை யாராலும் கற்பிக்க முடியாது, யாரோ அல்லது ஏதாவது உன்னை சிந்திக்கதான் வைக்க முடியம். மயக்கும் கலை பொதுவான விதிகளின் கீழ் வர முடியாது.  ஒவ்வொரு நபருக்கும் வெவ்வேறு தந்திரங்கள் தேவை. ஆடுற மாட்டை ஆடி கறக்கணும் பாடுற மாட்டை பாடி கறக்கணும். இந்த கவரும் கலையில் வெற்றியடைகிறாயோ இல்லையோ என்பது பொருத்தமற்றது. ஏனென்றால் இது கற்க முடியாத கலை. கண்ணியத்தை புதைக்கும் ஒரு கலை வடிவம். வாழ்க்கையில் ரசிக்க வேண்டிய ஒரு அனுபவம் மட்டுமே..

அன்பு செலுத்துவது வெறுப்பதை விட எளிது என்கிறாய் ?

மனிதனை அவன் போக்கில் விட்டு விட்டால்.

 எந்த விஷயத்தையும் கலக்காமல் விட்டுவிட்டால்.

 வெகு சுலபம்தான்.

 எந்த பிரச்சனையும் இருக்காது .

பள்ளத்தை நோக்கி நீர் பாய்வதைப் போலத்தான்.

 அல்லது புகை மேலே கிளம்புவதை போலத்தான் .

மரங்களில் மலர்கள் மலர்வதைப் போலத்தான்.

 பறவைகள் பாடுவதைப் போலத்தான்.

 அவ்வளவு இயல்பாக உற்று ஊற்று போல தானே  பாயும் தான்.

 அவனை யார் விடுகிறார்கள் ?

குழந்தை பிறந்த உடனே அவன் மீது பாய்ந்து விடுகிறார்கள் .

சக்தியை எல்லாம் சிதைத்து!

 தன் பொய்வாழ்வு வாழ்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாமல் போகும் அளவுக்கு.

 அவனை அலங்கோலப்படுத்தி விடுகிறார்கள்

 தான் எப்படி வாழ வேண்டுமோ அப்படி வாழவில்லை.

 என்பதை தெரிந்து கொள்ள முடியாமல் செய்து விடுகிறார்கள்.

என் அன்பே  உடல் ரீதியாகவோ, மன ரீதியாகவோ ஏதோவொரு தேவைக்காக எனக்கு நீ தேவைப்படுகிறாய் அல்லவா கண்மணி! அதற்கு நான் காதலென்ற  பெயர் வைத்திருக்கிறேன். 

சின்னக் குழந்தை மாதிரி பண்ணாத,   லூசு மாதிரி இருக்கு, கொஞ்சம் மெச்சூரா இரு, அப்படி இரு, இப்படி இரு, அடிக்கடி சண்டையிட்டு கொள்கிறோம். ஆசையாசையாய் பார்த்துக் கொண்ட முகங்களை எதார்த்தமாய் பார்த்துக் கொள்கிறோம். தூசுபடிந்த புத்தகமாய் என் உணர்வுகள், இப்படி தான் இருக்க வேண்டுமென என் விருப்பத்தை உன் மேல் திணித்துக்  கொள்கிறேன். இன்னும் இதை காதலென்றே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

கழுத்தின் கீழே இறங்காத  பார்வைகள், காமம் தொடாத பேச்சுக்கள், முத்தத்திற்கே பல கனாக்கள், ஒரு தீண்டலுக்கே புல்லரித்த தேகங்கள், ஆசை வார்த்தைகளுக்கு ஆகாயம் பறந்த மனம், சிறுசிறு அசைவு களையும் கவிதைகளாய்  ரசித்த நாட்கள், துளியும் சுயநலமற்ற பேரன்பில்  உனக்காக நானும், எனக்காக நீயும் வாழ்ந்திருப்போம்   அதற்கும் காதலென்றே தான் பெயர் வைத்திருந்தோம்.  ஆரம்பத்தில் காதல் நம் கைகளை பற்றிக் கொண்டிருந்தது. இப்போது நம் கைகள் அந்த காதலை  இறுகப் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறது, சாகும் வரை பிரியா வரத்தோடு,,,,,,,,,,,,,