போதி தர்மர் தன் வாரிசை தேர்ந்தெடுத்தல்

 போதி தர்மர் தன் வாரிசை தேர்ந்தெடுத்தல்

ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, போதிதர்மா மீண்டும் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது, ​​ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அவருடைய சீடர்களாகிவிட்டனர். அவர்களில் நான்கு பேரை இறுதி சோதனைக்கு அவர் தேர்ந்தெடுத்திருந்தார்.

ஏனென்றால் அந்த நான்கு பேரில் ஒருவர் சீனாவில் தனது பணியைத் தொடர அவரது வாரிசாக தேர்வு செய்யப்படுவார்.

ஆயிரக்கணக்கான சீடர்கள் அங்கே அமர்ந்திருந்தாலும் பெரும் மௌனம் மட்டுமே அங்கு இருந்தது. அந்த நான்கு பேரும் அதற்கு தகுதியானவர்கள் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர், ஆனால் யார் மிகவும் தகுதியானவர்கள் என்று சொல்வது மிகவும் கடினம்

போதிதர்மா முதல் மனிதரிடம், “ஞானத்தின் சாரத்தைச் சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டார்.

அந்த மனிதன், “ஞானத்தின் சாராம்சம் தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது” என்றார்.

போதிதர்மா, ”உங்களிடம் என் சதை இருக்கிறது, ஆனால் சதை மிகவும் ஆழமாக இல்லை. நீங்கள் என் வாரிசாக தேர்வு செய்யப்படவில்லை. நீங்கள் கூறியது சத்தியத்தின் தொலைதூர எதிரொலியைக் கொண்டுள்ளது, ஆனால் அது ஒரு எதிரொலியாகும். ”

அவர் இரண்டாவது சீடரிடம், ”நீங்கள் சொல்லுங்கள் ஞானத்தின் சாராம்சம் என்ன?” என்று கேட்டார்.

அவர் கூறினார், ”ஞானத்தின் சாராம்சம் தியானம், முற்றிலும் அமைதியாக இருப்பது.”

போதிதர்மா, ”உங்களிடம் என் எலும்புகள் உள்ளன, ஆனால் நீங்கள் என்னிடம் இல்லை. நீங்கள் என் வாரிசாக இருக்க முடியாது. ”

அவர் மூன்றாவது மனிதனிடம் திரும்பி, அதே கேள்வியைக் கேட்டார், "ஞானத்தின் சாராம்சம் என்ன?"

மூன்றாவது நபர், "ஞானத்தின் சாராம்சம் என்னவென்றால், உங்கள் திறனை அதன் இறுதி உண்மைக்கு கொண்டு வருவதும், மலருவதும், உங்கள் இருப்புக்கு பூக்களைக் கொண்டுவருவதும் ஆகும்."

போதிதர்மா, ”உங்களிடம் என் மஜ்ஜை இருக்கிறது, ஆனால் இன்னும் நீங்கள் என் வாரிசாக இருக்க முடியாது. நீங்கள் மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கிறீர்கள், ஆனால் நெருக்கம் கூட ஒரு தூரம். ”

அவர் நான்காவது மனிதரிடம் திரும்பினார், அதே கேள்வியைக் கேட்டார். நான்காவது மனிதனின் கண்களில் கண்ணீர் இருந்தது, அவர் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாமல் போதிதர்மாவின் காலடியில் சரிந்தார்.

போதிதர்மா, ”உங்கள் மௌனம் எனக்கு புரிகிறது. ஆனால் இந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு அது புரியாது. உங்கள் அனுபவத்தை வார்த்தைகளாக கொண்டு வர வேண்டும். சொல்!"

கண்ணீருடன் அந்த மனிதன், “எனக்குத் தெரியாது” என்றார்.

மேலும் போதிதர்மா, ”நீங்கள் என் வாரிசாகப் போகிறீர்கள், ஏனென்றால்‘ எனக்குத் தெரியாது ’என்று சொல்லக்கூடிய நபர் ஏற்கனவே ஞான ஆலயத்தின் வாசலை அடைந்துவிட்டார்.

அவர் ஏற்கனவே வாசலில் நிற்கிறார். அவரது அப்பாவித்தனம், அவர் அறியாதது, தெரிந்து கொள்வதற்கான ஆரம்பம். ”

ஒரு உண்மையான குரு உலகம் முழுவதையும் கண்டிக்கப் போகிறார், அவர் உங்களுக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை மாறாக, அவர் உங்களிடமிருந்து பொருட்களை எடுத்துச் செல்கிறார்.

ஒரு குழந்தையைப் போன்ற அப்பாவித்தனமான நிலையில் அவர் உங்களை முற்றிலும் நிர்வாணமாக விட்டுவிடுகிறார். அங்கிருந்துதான் உங்கள் உண்மையான வளர்ச்சி தொடங்குகிறது. அங்கிருந்துதான் உண்மையான ஆரம்பம்.

ஞானத்தை விட பெரியது எது? ஞானத்தை விட அப்பாவித்தனம் பெரியது, ஏனென்றால் ஞானம் என்பது வெற்று வார்த்தைகளின் தொகுப்பு மட்டுமே.

அப்பாவித்தனம் என்பது உங்கள் முழு இருப்பின் மாற்றமாகும்,

நீங்கள் எல்லா தூசுகளையும் சுத்தம் செய்வது போல - நீங்கள் ஒரு குளியல் எடுத்துவிட்டீர்கள்.

அப்பாவித்தனத்தின் புத்துணர்ச்சி, அப்பாவித்தனத்தின் இளமை, மெதுவாக மெதுவாக ஆழமடைந்து, உங்கள் அழியாத தன்மையைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்துகிறது.